10 อันดับสัตว์มีพิษ

10 อันดับสัตว์มีพิษ
อันดับที่ 10 ทากทะเล

ทะเลเป็นบ้านของสัตว์ต่างๆ ที่มีสารเคมีเป็นอาวุธ บางชนิดใช้มันเพื่อฆ่าเหยื่อ แต่บางชนิดใช้มันเพื่อขับไล่นักล่า สัตว์ชนิดนี้ไม่ได้สร้างพิษของมันเอง แต่มันใช้สารพิษจากดอกไม้ทะเล ดอกไม้ทะลมีสารพิษนิวโรท็อกซิน (Neurotoxin) อันทรงพลัง ซึ่งเก็บอยู่ในเซลล์เข็มจิ๋วจำนวนมาก เข็มพิษเหล่านี้สามารถเผยโฉมในเสี้ยววินาที แต่มีสัตว์ชนิดหนึ่งที่สามารถปลดอาวุธดอกไม้ทะเลนั่นก็คือทากทะเล ทากทะเลก็เหมือนหอยทากทะเล แต่ไม่มีเปลือกมาปกป้องตนเอง ดังนั้นสัตว์ชนิดนี้จึงต้องหาวิธีอื่นในการระวังตนเอง ทากทะเลไม่เพียงแค่กินดอกไม้ทะเล พวกมันยังขโมยเซลล์เข็มของดอกไม้ทะเลและเก็บเอาไว้ในปลายอวัยวะที่ยื่นออกมาจากปลายหลังของมัน นักวิทยาศาสตร์ไม่รู้จริงๆ ว่าทากทะเลสามารถกลืนเซลล์เข็มของดอกไม้ทะเลโดยไม่เป็นอันตรายได้อย่างไร มีข้อสันนิษฐานว่า ในระบบการย่อยของมันทำให้สารพิษมีความเป็นกลางเมื่อย่อยแล้วเซลล์เข็มเหล่านี้ก็เดินทางไปสู่ส่วนปลายที่หลังของมัน ทากทะเลไม่สนเรื่องการพรางตัว มันแสดงความเป็นพิษของมันด้วยสีที่ฉูดฉาดและลวดลายที่เด่นชัด

อันดับที่ 9 กิ้งกือ ( Millipede)

มันเป็นสัตว์ที่รู้เรื่องแก๊สพิษเป็นอย่างดี ผู้คนส่วนใหญ่คิดว่ากิ้งกือเป็นสัตว์กินพืชทีไม่มีอันตราย แต่ถ้ามันถูกคุกคามมันสามารถปล่อยกลิ่นที่แม้แต่นักล่าที่หิวโหยที่สุดยังต้องอุดจมูก ระบบป้องกันทางเคมีของกิ้งกือไม่ได้มาจากเท้าของมัน และทั้งๆที่มันมีเท้าถึง 750 ข้าง กิ้งกือก็ไม่สามารถวิ่งได้เร็วนัก ถ้ามันถูกคุกคามมันจะขดตัวม้วนเป็นก้อนกลม และปล่อยแก๊สพิษออกมาจากช่องข้างลำตัว กิ้งกือหนึ่งตัวสามารถผลิตแก๊สพิษที่เป็นสารไฮโดรเจนไซยาไนด์ได้เกือบ 1 ออนซ์ นั่นมากพอที่จะฆ่าสัตว์ที่มีขนาดเท่าๆกับหนูได้อย่างสบาย ที่แปลกก็คือตัวแบล็ก ลีเมอร์ (Black Lemur) แห่งมาดากัสการ์ พัฒนาจมูกให้สามารถป้องกันพิษของกิ้งกือ ก่อนอื่นมันจะแหย่กิ้งกือให้ปล่อยพิษออกมา จากนั้นก็จะจับกิ้งกือถูเข้ากับตัวเองไปมา มันค้นพบว่ากลิ่นของกิ้งกือช่วยป้องกันยุงได้ดี และพิษของกิ้งกือมีผลเพียงเล็กน้อยกับตัวแบล็ก ลีเมอร์หรือมนุษย์

อย่างไรก็ตามมนุษย์คนนึงค้นพบวิธีประหลาดที่ใช้สารเคมีจากแมลงชนิดหนึ่ง นับหลายร้อยปีมาแล้ว มนุษย์เคยได้ยินเรื่องพลังของยาโป๊วที่ชื่อว่า แมลงวันสเปน ตัวยาเกิดจากแมลงปีกแข็งก่อกวนแมลงวันสเปนแล้วมันจะหลั่งของเหลวมีพิษคล้ายกับเนย ซึ่งถ้ากินเข้าไปจะเพิ่มการหมุนเวียนของโลหิต และกระตุ้นความต้องการทางเพศ นั่นเป็นสาเหตุที่มาคีส์ เด เซด (Marquis De Sade) ผสมแมลงวันสเปนไปในของหวานให้กับแขกของเขา โชคร้ายที่พวกเขาทานมากเกินไป ดังนั้นแทนที่จะรู้สึกถึงอารมณ์แห่งรัก พวกเขากลับล้มป่วย มาคีส์ถูกจองจำและถูกตัดสินในฐานะนักโทษอุกฉกรรจ์ ไม่มีใครใช้สารเคมีจากกิ้งกือในการทำเสน่ห์ อาจเป็นเพราะการดมไฮโดรเจนไซยาไนด์อาจทำลายอารมณ์โรแมนติกใดๆ ก็ได้

อันดับที่ 8 ผีเสื้อโมนาร์ช (Monarch Butterfly)

เมื่อคุณมีพิษเต็มตัวก็ไม่จำเป็นต้องหลบซ่อนอีกแล้ว นั่นเป็นสาเหตุที่สัตว์ในอันดับที่ 8 มีสีส้มดำฉูดฉาด นี่คือผีเสื้อโมนาร์ช (Monarch) ทุกฤดูหนาวของภูเขาใน Central Mexico คุณสามารถพบเห็นผีเสื้อโมนาร์ช 20,000 ตัวบนกิ่งไม้ และออกันอยู่ในบริเวณนี้กว่า 220 ล้านตัว พวกมันปลอดภัยอย่างแท้จริง เพราะไม่มีสัตว์ตัวไหนกล้าแตะต้องพวกมัน ก็เพราะต้นไม้ที่ชื่อ มิลค์วีด (Milkweed) มีสารพิษที่ชื่ออัลคาลอยด์ที่มีพิษร้ายแรงขนาดปริมาณแค่ 1 ออนซ์ ก็สามารถฆ่าแกะได้ ผีเสื้อโมนาร์ชตัวเมียอาศัยต้นมิลค์วีดเหล่านี้เพื่อเลี้ยงดูลูกของมัน ดักแด้ของโมนาร์ชกินมิลค์วีดกันอย่างเดียว พวกมันจำเป็นต้องเพิ่มน้ำหนักจากแรกเกิดอีก 15 เท่า พวกมันถึงจะพร้อมกลายเป็นผีเสื้อ พวกมันจะสะสมอัลคาลอยด์ในเนื้อเยื่อให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะมันต้องกินยาพิษที่ช่วยปกป้องพวกมันจากนักล่าในช่วงที่พวกมันมีชีวิต ผีเสื้อโมนาร์ชเป็นสัตว์พิษในอันดับที่ 8 เพราะการกลืนอัลคาลอยด์จะทำให้คลื่นไส้ อาเจียน และหัวใจหยุดเต้นได้

ผีเสื้อโมนาร์ชไม่ใช่สัตว์ชนิดเดียวที่ใช้สารพิษจากพืช มนุษย์ก็เช่นกัน ผู้ปกครองของโรมโบราณทราบดีถึงการใช้ต้นไม้มีพิษ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ต้นเบลลาดอนนา (Belladonna) หรือ เดธลี่ ไนท์เชด (Deathly Nightshade) ที่เต็มไปด้วยอัลคาลอยด์ที่เต็มไปด้วยอะโทรปิน (Atropine) ซึ่งเป็นสารพิษ ในปริมาณที่พอเพียงสิ่งนี้อาจทำให้หัวใจล้มเหลว หนึ่งในนักโทษที่อื้อฉาวในประวัติศาสตร์ ลิเวียพระชายาของจักรพรรดิ ออกุสตัส (Augustus) บางคนเชื่อว่าพระนางใช้เบลลาดอนนา เพื่อวางยาพิษเหยื่อที่ไม่ได้คาดคิดรวมถึงพระสวามีของพระนาง

เมื่อตัวเต็มวัยของผีเสื้อโมนาร์ชออกจากดักแด้ของมัน พิษของตัวเต็มวัยก็พอๆ กับในตัวดักแด้เพราะมันสะสมอัลคาลอยด์อยู่ในเกล็ดบนปีกของมัน อย่างไรก็ตามมีการศึกษาว่าพิษของผีเสื้อโมนาร์ชนั้นลดลงตามอายุของมัน ก็เพราะเวลาที่ล่วงเลยเกล็ดบนปีกของมันก็เริ่มจะร่วงหล่น

อันดับที่ 7 แมลงปีกแข็งบอมบาร์ดิเออ (Bombardier)

บางครั้งคุณไม่ต้องการห้องทดลองที่ใช้ผสมยาพิษที่ร้ายแรงที่สุดในโลก สัตว์ในอันดับ 7 ของเราสามารถผลิตระเบิดในบั้นท้ายของมันเอง มันคือแมลงปีกแข็งบอมบาร์ดิเออ (Bombardier) มันไม่รอให้นักล่ามาลิ้มรสเรือนร่างที่มีพิษของมัน เมื่อแมลงบอมบาร์ดิเออเจอปัญหา มันปกป้องตัวเองด้วยการพ่นสารเคมีที่แสบร้อนจากด้านหลังของมันเอง ต่อมที่อยู่ด้านหลังของแมลงบอมบาร์ดิเออ ผลิตไฮโดรควิโนน สารเคมีมีพิษที่เราใช้เหมือนกับน้ำยาล้างฟิล์ม ต่อมอีกต่อมหนึ่งสร้างสารไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ สารเคมีแบบเดียวกับที่เราใช้เป็นเชื้อเพลิงจรวด เมื่อสารเคมีทั้งสองอย่างถูกรวมเข้าไว้ด้วยกัน ปฏิกิริยาความร้อนมีมากถึง 212 องศาเซลเซียส ละอองพิษที่แสบร้อนถูกดันออกไปจากหัวฉีดเล็กๆ ด้วยแรงระเบิดที่รวดเร็วสุดๆ มันสามารถฉีดพิษได้ถึง 700 ครั้งต่อวินาที

อันดับที่ 6 คางคกเคน (Cane Toad)

สัตว์ตัวนี้ผลิตพิษที่ทรงพลังพอที่จะทำให้หัวใจหยุดเต้น คางคกเคนอาจดูอ่อนแอแต่มันเต็มไปด้วยพิษ ต่อมที่ผลิตสารพิษอยู่ในผิวหนัง แต่พวกมันมารวมตัวกันอยู่ในบริเวณตรงหัวไหล่ ต่อมพวกนี้อยู่ในตำแหน่งที่ดีเยี่ยมเพื่อให้พิษเข้าไปในปากของนักล่าได้รวดเร็ว มันเป็นสัตว์ที่รักสงบและปล่อยสารพิษเมื่อรู้สึกว่าตัวเองอยู่ในอันตรายเท่านั้น ไม่เคยมีใครตายเพราะคางคกเคนในออสเตรเลีย แต่มีครั้งหนึ่งที่คางคกมีส่วนในการฆาตกรรม เมื่อนักโบราณคดีขุดพบที่ตั้งมายันโบราณในอเมริกากลาง เขาพบกระดูกของคางคกหลายพันตัว มีข้อสันนิษฐานว่า นักบวชมายันรีดพิษของคางคกเพื่อใช้มันในพิธีบูชายัญ มันคือยาวิเศษในพิธีบวงสรวงของพวกเขา เมื่อเสพยาพิษนี้เข้าไป เหยื่อบูชายัญจะไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ และถูกสังเวยให้กับเทพเจ้าที่น่ากลัว

อันดับที่ 5 งูเห่า (Cobra)

สัตว์ชนิดนี้พบวิธีพิเศษเพื่อใช้พิษในการหลบหนีปัญหา เลื้อยมาสู่อันดับที่ 5 นั่นก็คืองูเห่า พิษงูเห่าน้อยกว่า 1/10 ช้อนชา ก็สามารถฆ่ามนุษย์ได้แล้ว และมันสามารถใช้พิษของมันโดยไม่ต้องกัดเหยื่อ ในการขู่ของมัน มันสามารถพ่นพิษออกไปได้ไกล 11 ฟุต อย่างแม่นยำ การวิจัยระบุว่างูเห่าจะเล็งไปที่เนื้อเยื่อดวงตาที่มีความรู้สึกไว ที่ซึ่งพิษดูดซึมอย่างรวดเร็วและสามารถทำให้ตาบอดถาวร ได้มีการจำลองติดดวงตาไว้ที่หุ่น และแม้ว่าจะเปลี่ยนตำแหน่งไปที่ไหน งูเห่าก็จะพ่นพิษไปที่ดวงตาทุกครั้ง ความลับในความแม่นยำของงูเห่าอยู่ในโครงสร้างของเขี้ยว ในงูส่วนใหญ่พิษเดินทางผ่านช่องโพรงภายในฟันด้วยแรงดันต่ำ แต่ในงูเห่าพ่นพิษ ช่องทางเปิดในมุมที่เหมาะสมที่ปลายเขี้ยว พ่นพิษออกไปด้วยแรงดัน ก็เหมือนกับงูทุกชนิดพิษของงูเห่าประกอบด้วยโปรตีนและเอนไซม์ที่แตกต่างกันหลายร้อยชนิด ขณะที่งูเห่าพ่นพิษใช้มันเพื่อให้นักล่าถอยห่าง

อันดับที่ 4 นกพิทุย (Pitohui Bird)

นี่คือสัตว์ที่นักวิทยาศาสตร์ไม่รู้ว่ามีพิษจนกระทั่งปี 1989 ก่อนหน้านั้นไม่มีใครรู้ว่าหนึ่งในนกกว่า 9,000 ชนิดจะมีพิษ จนกระทั่งนักวิทยาศาสตร์คนหนึ่งใช้ตาข่ายจับนกในปาปัวนิวกินีเพื่อศึกษา หลังการตรวจสอบนกที่มีชื่อว่า พิทุย (Pitohui) นักวิจัยเอานิ้วเข้าไปแหย่ในปาก เขาไม่รู้ว่าเขาถูกวางยาจนกระทั่งริมฝีปากและลิ้นของเขาเริ่มชา เขาเก็บตัวอย่างจากนกเพื่อส่งกลับสู่ห้องทดลอง การทดสอบยืนยันว่าผิวหนังและขนของนกพิทุยมีพิษที่ชื่อว่า เบทรัคโคท็อกซิน (Batrachotoxin) สามารถฆ่าหนูในไม่กี่นาที และยิ่งกว่านั้นยิ่งพิษแรงแค่ไหนนกก็จะยิ่งมีสีสดเท่านั้น มีการค้นพบว่านกพิทุยมีพิษน้อยที่สุดในสามพันธุ์ นกพิทุยสลับสีมีพิษปานกลาง และนกพิทุยที่มีแผงคอสีสดมีพิษมากที่สุด เชื่อกันว่าพิษของนกพิทุยอาจช่วยป้องกันปรสิตและป้องกันตัวจากนักล่า พิาไม่แรงพอที่จะฆ่าคนแต่มันอธิบายได้ว่าทำไมชาวปาปัวนิวกินีถึงตั้งฉายานกพิทุยว่านกสวะ พวกเขารู้ดีว่าถ้ากินนกพิทุย กลิ่นปากของพวกเขาจะเหม็นสุดๆ เมื่อนักวิจัยไปเยี่ยมนักธรรมชาติวิทยาชาวนิวกินี เพื่อค้นหาว่านกมีพิษได้อย่างไร พวกเขาร่วมกันวิจัยค้นพบว่า แมลงปีกแข็งที่นกพิทุยกินเข้าไปนั้นมี เบทรัคโคท็อกซิน (Batrachotoxin) เช่นกัน ดูเหมอืนว่านกพิทุยเป็นดั่งคำฝรั่งที่ว่า You are wat you eat จริงๆ และเป็นเรื่องน่าแปลกที่ไม่เฉพาะนกพิทุยที่มีพิษชนิดนี้เท่านั้น เราจะพบพิษนี้ได้ในสัตว์พิษอันดับต่อไป

อันดับที่ 3 หมึกบลูริงก์ (Blue Ring Octopus) 

มันเป็นสัตว์ที่อาศัยอยู่ในออสเตรเลีย และขนาดเพียงแค่ลูกกอล์ฟก็สามารถฆ่าคนได้ถึง 10 คน มันก็คือหมึกบลูริงก์ (Blue Ring Octopus) ชื่อของมันมาจากวงแหวนสีฟ้าสดใสของมัน และจะเปล่งแสงเตือนเฉพาะเวลาที่มันถูกคุกคาม มันมีสารพิษที่ชื่อนิวโรท็อกซิน (Neurotoxin) ที่ร้ายแรงยิ่งกว่าไซยาไนด์ หมึกใช้สารพิษเพื่อป้องกันตัวเองและจู่โจมเหยื่อ หมึกชนิดนี้สร้างพิษของมันโดยต่อมน้ำลายที่ถูกดัดแปลงสองต่อม แต่ละต่อมใหญ่เท่ากับสมองของมัน ขณะที่มันล่าเหยื่อ อาจจะขาดความแม่นยำอย่างงูเห่าพ่นพิษ แต่มันสามารถพ่นน้ำลายพิษหรือฉีดพิษเข้าไปจากการกัดโดยจงอยปากอันทรงพลังของมัน สารพิษจะค้นหาเซลล์ประสาทและปิดกั้นการควบคุมแรงดันไฟฟ้าที่ควบคุมการทำงานของร่างกาย ในชั่วเวลาแค่ไม่กี่วินาที เหยื่อเป็นอัมพาตทันที ระบบหายใจเริ่มหยุดทำงาน หมึกบลูริงก์ก็จะกินอาหารโดยไม่มีการต่อสู้ มันไม่ได้สร้างพิษของมันเอง นักวิจัยค้นพบว่ามันเป็นพวกแบ็คทีเรียที่ผลิตนิวโรท็อกซินที่ร้ายแรง แบคทีเรียเหล่านี้อาศัยอยู่ในต่อมน้ำลายของหมึก

อันดับที่ 2 ปลาปักเป้า (Puffer Fish)

มันไม่ได้ดูอ่อนแอเหมือนอย่างที่เห็น อาวุธของมันคือสารพิษเตตร้าด็อกซิน (Tetrodotoxin) หนึ่งในสารพิษที่ร้ายแรงที่สุดในโลก เหมือนกับหมึกบลูริงค์ปลาปักเป้ามีแบ็คทีเรียในร่างกายที่ผลิตสาร เตตร้าด็อกซิน ว่ากันว่าร้ายแรงกว่าไซยาไนด์ 275 เท่า และทำให้เส้นประสาทของระบบหายใจเป็นอัมพาตไปเลย ปลาปักเป้าสะสมเตตร้าดอกวินไว้ในตัวของพวกมันได้ เพราะมันพัฒนาระบบประสาทให้มีภูมิต้านพิษ อย่างไรก็ตามมนุษย์ไม่มีภูมิต้านทานพิษชนิดนี้อย่างแน่นอน การกลืนชิ้นเนื้อปลาปักเป้าที่มีพิษเพียงขนาดเพียงหัวเข็มหมุด สามารถทำให้ถึงตายได้ แต่นั่นไม่ได้ทำให้บางคนหยุดยั้งที่จะกินมัน ในญี่ปุ่นปลาปักเป้าเรียกว่า ฟุกุ เนื้อปลาปักเป้าเป็นอาหารชั้นหนึ่งที่ต้องเตรียมโดยผู้เชี่ยวชาญ พิษเตตร้าด็อกซินมีอยู่หนาแน่นในรังไข่ ลำไส้ และตับปลา ดังนั้นอวัยวะเหล่านี้ต้องขจัดออกอย่างระมัดระวัง และเนื้อต้องล้างอย่างทั่วถึงก่อนการเสิร์ฟ

อันดับที่ 1 กบลูกดอกพิษ (Poison Dart Frog)

สัตว์ที่มีพิษมากที่สุดในโลกอยู่ลึกไปในป่าฝนของอเมซอน โชคดีที่หาตัวพวกมันได้ง่าย มันคือกบลูกดอกพิษ พวกมันมีขนาดเพียงแค่ราวหัวแม่มือเท่านั้น และกบเพียงตัวเดียวมีพิษในผิวหนังที่จะฆ่าคนได้ถึง 50 คน สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำเหล่านี้ได้ชื่อของพวกมันก็เพราะชาวพื้นเมืองทาสารหลั่งจากผิวหนังของกบชนิดนี้ไว้ที่ปลายลูกดอกที่ใช้ล่าสัตว์ พิษรุนแรงกว่าเตตร้าด็อกซินที่พบในปลาปักเป้าถึงสิบเท่า และทำงานโดยการปิดกั้นการส่งผ่านของการกระตุ้นของเส้นประสาท และที่น่าแปลกก็คือพิษที่อยู่ในผิวหนังของพวกมันคือสาร เบทรัคโคท็อกซิน (Batrachotoxin) สารตัวเดียวกับที่พบในนกพิทุย (Pitohui)  ในปาปัวนิวกินีที่อยู่ไกลออกไป แต่สารนี้พบในนกพิทุยในปริมาณที่น้อยกว่ามาก เป็นเรื่องแปลกว่า กบลูกดอกพิษและนกพิทุยเกี่ยวข้องกันได้อย่างไร จนเมื่อเร็วๆ นี้ นักวิทยาศาสตร์ก็ค้นพบว่า แมลงปีกแข็งที่นกพิทุยกินในปาปัวนิวกินี ก็พบในโคลัมเบียที่ซึ่งกบอาศัยอยู่เช่นเดียวกัน

*** นิวโรทอกซิน (Neurotoxin)  เป็นกลุ่มสารพิษที่มีผลต่อระบบประสาท ในสัตว์ทะเลที่มีพิษส่วนใหญ่จะเป็นสารพิษในกลุ่มนี้ ยกตัวอย่างเช่นสารพิษ Tetrodotoxin ที่พบในปลาปักเป้าและหมึกบลูริงก์ ***
แหล่งรวมบทความสารคดีประวัติศาสตร์ บทความสารคดีจักรวาลและดาวเคราะห์ บทความสารคดีสงคราม บทความสารคดีภัยธรรมชาติ บทความสารคดีชีวิตสัตว์ บทความสารคดีอาวุธทางการทหาร บทความสารคดีการจัดอันดับ บทความสารคดีวิทยาศาสตร์ บทความสัมภาษณ์คนดัง บทสนทนาปัญหาเศรษฐกิจ บทสนทนาประเด็นข่าวร้อน เรื่องราวน่ารู้ ความรู้ทั่วไป สังคม เศรษฐกิจ การเมือง ไลฟ์สไตล์ สุขภาพ ผู้หญิง ความงาม แม่และเด็ก สัตว์เลี้ยง อาหาร ร้านอาหาร เกมส์ เทคโนโลยี มาดูกันได้ที่  จัดอันดับ

15 สายพันธุ์สัตว์โลกสวยงามที่ใกล้สูญพันธุ์

15 สายพันธุ์สัตว์โลกสวยงามที่ใกล้สูญพันธุ์

1. เสือดาวหิมะ (Snow Leopard)

ที่มารูปภาพ

ชื่อวิทยาศาสตร์ Uncia uncia หรือ Panthera uncia
เสือดาวหิมะเป็นสายพันธุ์แมวขนาดปานกลาง มีถิ่นกำเนิดตามเทือกเขาในเอเชียกลาง มันมีจำนวนราวๆ 3,500 ถึง 7,000 ตัว

2. นกฟลามิงโก (Flamingos) 

ที่มารูปภาพ

นกฟลามิงโกเป็นสัตว์ที่อยู่ในวงศ์ Phoenicopteridae และอยู่ในจำพวกPhoenicopterus มีนกฟลามิงโกอยู่ 4 สายพันธุ์ในอเมริกา

3. แพนด้ายักษ์ (Giant Panda)

ที่มารูปภาพ

ขณะนี้ทั่วโลกมีแพนด้ายักษ์อยู่ประมาณ 1,590 ตัว

4. หมีขั้วโลก (Polar Bear)

ที่มารูปภาพ

หมีขั้วโลกมีชื่อวิทยาสาสตร์ว่า Ursus maritimus มีถิ่นกำเนิดขนาดใหญ่อยู่ที่อาร์คติคเซอร์เคิลที่ล้อมรอบด้วยมหาสมุทรอาร์คติค

5. ปลามังกร, ปลาตะพัด, ปลาอะโรวาน่า (Arowana)

ที่มารูปภาพ

ปลามังกรเป็นปลากระดูกแข็ง อาศัยในน้ำจืด อยู่ในวงศ์ Osteoglossidae บางครั้งเรียกว่าปลาลิ้นกระดูก (Bonytongues)

6. แพะป่ามาร์คอร์ (Markhor)

ที่มารูปภาพ

มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Capra falconeri มีถิ่นกำเนิดทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอัฟกานิสถาน อินเดียเหนือ (ตะวันตกเฉียงใต้ของจัมมูและแคชเมียร์) ภาคเหนือและภาคกลางของปากีสถาน มีประชากรตัวเต็มวัยน้อยกว่า 2,500 ตัว ซึ่งยังลดลงอย่างต่อเนื่อง

7. เสือดาว (Leopard)

ที่มารูปภาพ

ชื่อวิทยาศาสตร์ Panthera pardus วงศ์ Felidae
จัดเป็นสายพันธุ์แมวขนาดใหญ่แต่มีขนาดเล็กที่สุดจาก 4 สายพันธุ์ อีก 3 สายพันธุ์คือ เสือ สิงโต และเสือจากัวร์

8.เสือเบงกอล, เสือโคร่ง, เสือลายพาดกลอน (Bengal Tiger)

ที่มารูปภาพ

ชื่อวิทยาศาสตร์ Panthera tigris tigris หรือ Panthera tigris bengalensis
เป็นเสือสายพันธุ์หนึ่งพบมากในอินเดีย ตามข้อมูลขององค์การกองทุนสัตว์ป่าโลกสากล หรือ กองทุนสัตว์ป่าโลก (World Wide Fund for Nature-WWF) พบว่ามีเสือเบงกอลตามธรรมชาติอยู่ประมาณ 2,000 กว่าตัวทั่วโลก (1,411 ตัวในอินเดีย, 450 ตัวในบังคลาเทศ, 150 ตัวในเนปาล, 100 ตัวในภูฏาน ที่เหลืออยู่ในพม่า ไทย และจีน

9. ฮิโรลา (Hirola)

ที่มารูปภาพ

ชื่อวิทยาศาสตร์ Beatragus hunteri หรือ Damaliscus hunteri
เป็นละมั่งสายพันธุ์หนึ่งพบในที่ราบป่าหญ้าแห้งที่อยู่ตรงชายแดนระหว่างเคนยาและโซมาเลีย ฮิโรลามีจำนวนวิกฤตที่จะสูญพันธ์ อยู่ประมาณ 500 ถึง 1,200 ตัวในธรรมชาติ

10. หมาใน, หมาแดง (Dhole)

ที่มารูปภาพ

ชื่อวิทยาศาสตร์ Cuon alpinus
มีจำนวนประมาณ 2,000 ตัวที่อาศัยอยู่ในป่า

11. หมาจิ้งจอกแดง (Red Fox)

ที่มารูปภาพ

ชื่อวิทยาศาสตร์  Vulpes vulpes
เป็นสายพันธุ์หมาป่าขนาดเล็ก อาศัยอยู่ในอเมริกาเหนือ ยูเรเชีย และแอฟริกาเหนือ

12. เพนกวินมาเจลลัน (Magellanic penguin)

ที่มารูปภาพ

ชื่อวิทยาศาสตร์  Spheniscus magellanicus
อาศัยอยู่ในอเมริกาใต้ เช่นชายฝั่งทะเลของอาร์เจนติน่า ชิลี และ หมู่เกาะฟอล์กแลนด์ และบางส่วนที่ย้ายถิ่นฐานไปบราซิล

13. กระรอกบินนัมดาฟา (Namdapha Flying Squirrel)

ที่มารูปภาพ

ชื่อวิทยาศาสตร์  Biswamoyopterus biswasi
มันอาศัยอยู่บนต้นไม้ ออกหากินกลางคืน มีถิ่นฐานที่อินเดีย

14. หมาป่าหิมาลายัน (Himalayan Wolf)

ที่มารูปภาพ

ชื่อวิทยาศาสตร์  Canis himalayensis
เป็นสายพันธุ์หมาป่าที่กำลังวิกฤตสูญพันธุ์ มีจำนวนประมาณ 350 ตัว

15. นกเงือกนาร์คอนแดม (Narcondam Hornbill)

ที่มารูปภาพ

ชื่อวิทยาศาสตร์ Rhyticeros narcondami อยู่ในวงศ์ Bucerotidae
เป็นสายพันธุ์หนึ่งของนกเงือก อาศัยอยู่เฉพาะที่เกาะอินเดีย ในหมู่เกาะอันดามัน

สั่งซื้อหนังสือ อาณาจักรสัตว์ Grand Atlas of Animals

โลกของเรามีสิ่งมีชีวิตต่างๆมากกว่า 1,300,000 สปีชีส์ที่อาศัยอยูทุกมุมโลกทั้งบนบกและในน้ำ อาณาจักรสัตว์เล่มนี้จะพาคุณไปรู้จักสัตว์ต่างๆที่หลากหลายและน่าทึ่ง รวมถึงแสดงลักษณะทางกายวิภาค,สรีรวิทยาและพฤติกรรมของสัตว์เหล่านั้น

ปกแข็ง ภาพสี่สี่ทั้งเล่ม อ่านง่าย เปิดโลกการเรียนรู้

สั่งซื้อหนังสือ อาณาจักรสัตว์ Grand Atlas of Animals คลิกเลย

บทความแนะนำ

                            

จัดอันดับอาหารแปลกของประเทศญี่ปุ่น	จัดอันดับอาหารหม้อไฟของประเทศญี่ปุ่น	จัดอันดับเมนูอาหารญี่ปุ่นตามจุดแวะพักรถ
จัดอันดับอาหารจานยักษ์ทั่วประเทศญี่ปุ่น	จัดอันดับเมนูจากหูฉลามทั่วประเทศญี่ปุ่น	จัดอันดับเมนูกับข้าวยอดนิยมของญี่ปุ่น
จัดอันดับโคตรมาเฟียตลอดกาล	จัดอันดับพระผงพิมพ์นิยมของไทย	จัดอันดับลายสักยันต์ยอดนิยมของคนไทย
จัดอันดับผีตามความเชื่อของคนอีสาน	จัดอันดับตำนานผีอาเซียนสุดสยอง	จัดอันดับการทรมานสุดโหดในประวัติศาสตร์
จัดอันดับสัตว์สุดยอดคุณพ่อ	จัดอันดับสัตว์ผีดูดเลือด	จัดอันดับเศรษฐีขี้ยาระดับโลก
จัดอันดับประเทศที่มีประชากรมากที่สุดในโลก	จัดอันดับโรคมฤตยูที่เลวร้ายที่สุดของมนุษย์	จัดอันดับฆาตกรต่อเนื่องที่อำมหิตที่สุดในโลก
จัดอันดับสุดยอดคนสมองเพชรที่ฉลาดที่สุดในโลก	จัดอันดับฆาตกรสุดโหดแห่งสยามเมืองยิ้ม	จัดอันดับเกมเพี้ยนอันตรายแห่งโลกออนไลน์
จัดอันดับสุดยอดเศรษฐีในโลกอินเตอร์เน็ต	จัดอันดับเรือสำราญหรูราคาแพงที่สุดในโลก	จัดอันดับมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ที่คนไทยนิยม
จัดอันดับเพชรฆาตใต้ทะเลลึก	จัดอันดับการคิดค้นของสัตว์	จัดอันดับทุกสรรพสิ่ง

จักรวาลมีขนาดใหญ่เท่าไหร่

จักรวาลมีขนาดใหญ่เท่าไหร่
ขณะที่มีพัฒนาเทคโนโลยี นักดาราศาสตร์จะสามารถมองย้อนกลับไปในเวลาที่ช่วงเวลาหลังจากที่บิ๊ก นี้อาจดูเหมือนเป็นนัยว่า จักรวาลทั้งหมดที่อยู่ภายในมุมมองของเรา แต่ขนาดของจักรวาลขึ้นจากหลาย รวมทั้งรูปร่างและขยาย จักรวาลมีขนาดใหญ่เพียง ความจริงก็คือ นักวิทยาศาสตร์ไม่สามารถใส่ตัวเลขมัน

เอกภพ

ใน 2013 ภารกิจขององค์การอวกาศยุโรปของพลังค์พื้นที่ออกแผนที่ที่แม่นยำ และละเอียดมากที่สุดเคยแผนที่แสงที่เก่าแก่ที่สุดของจักรวาล แผนที่เปิดเผยว่า จักรวาลเป็น 13.8 พันล้านปี พลังค์คำนวณอายุ โดยศึกษาพื้นหลังของจักรวาล

"แสงพื้นหลังของจักรวาลเป็นผู้เดินทางไกล และนานมาแล้ว Charles Lawrence นักวิทยาศาสตร์โครงการสหรัฐอเมริกาสำหรับภารกิจที่ห้องปฏิบัติการพ่นของนาซ่าในพาซาดีน่า แคลิฟอร์เนีย กล่าวในแถลงการณ์ "เมื่อมันมาถึง มันบอกเราเกี่ยวกับประวัติศาสตร์จักรวาลของเรา"
เนื่องจากการเชื่อมต่อระหว่างระยะทางและความเร็วของแสง ซึ่งหมายความว่า นักวิทยาศาสตร์สามารถค้นหาเขตพื้นที่ที่อยู่ light-years 13.8 ล้านห่างกัน เช่นการเดินเรือในมหาสมุทรว่างเปล่า นักดาราศาสตร์บนโลกสามารถเปิดของกล้องโทรทรรศน์ให้เพื่อน light-years 13.8 พันล้านในทุกทิศทาง ซึ่งทำให้โลกภายในของทรงกลมสังเกตได้มีรัศมี 13.8 พันล้าน light-years คำว่า "สังเกตได้" คือ คีย์ ทรงกลมจำกัดสิ่งที่นักวิทยาศาสตร์สามารถดูแต่ไม่มีอะไร

แต่ว่าทรงกลมปรากฏ เกือบ 28 พัน light-years เส้นผ่านศูนย์กลาง ใหญ่กว่า นักวิทยาศาสตร์รู้ว่า จักรวาลกำลังขยาย ดังนั้น ในขณะที่นักวิทยาศาสตร์อาจเห็นจุดที่วาง light-years 13.8 พันล้านจากโลกเวลาของบิ๊กแบง จักรวาลได้อย่างต่อเนื่องเพื่อขยายช่วงอายุการใช้งาน ถ้าอัตราเงินเฟ้อที่เกิดขึ้นในอัตราคงที่ตลอดชีวิตของจักรวาล จุดเดียวกันว่า light-years 46 ล้านห่างกันวันนี้ ทำเส้นผ่าศูนย์กลางของเอกภพทรงกลมประมาณ 92 ล้าน light-years [วิดีโอ: แสงที่เก่าแก่ที่สุดในจักรวาล: วิธีการเดินทางกับเรา]

ศูนย์กลางทรงกลมบนตำแหน่งของโลกในพื้นที่อาจดูเหมือนจะ นำมนุษยชาติในศูนย์กลางของจักรวาล อย่างไรก็ตาม เช่นเดียวกับที่เรือเดียวกันในมหาสมุทร เราไม่สามารถบอกที่เราอยู่ในช่วงขนาดใหญ่ของจักรวาล เพียง เพราะเรามองไม่เห็นที่ดินหมายความว่า เราอยู่ในใจกลางของมหาสมุทร เพียง เพราะเรามองไม่เห็นขอบของจักรวาล ไม่ได้หมายความ เราอยู่ในศูนย์กลางของจักรวาล
ยิ่งใหญ่

นักวิทยาศาสตร์วัดขนาดของจักรวาลในวิธีต่าง ๆ มากมาย พวกเขาสามารถวัดคลื่นจากจักรวาลต้น เรียกว่าแกว่งเสียงสสาร ที่เติมพื้นหลังของจักรวาล นอกจากนี้พวกเขายังสามารถใช้เทียนมาตรฐาน เช่นชนิด 1A ซูเปอร์โนวา เพื่อวัดระยะทาง อย่างไรก็ตาม วิธีการเหล่านี้แตกต่างกันของการวัดระยะทางสามารถให้คำตอบ

วิธีการเปลี่ยนแปลงอัตราเงินเฟ้อก็ลึกลับ ในขณะที่การประเมินของ light-years 92 พันล้านมาจากความคิดในอัตราคงที่ของอัตราเงินเฟ้อ นักวิทยาศาสตร์หลายคนคิดว่า อัตราที่จะชะลอตัวลง ถ้าจักรวาลขยายความเร็วของแสงในช่วงเงินเฟ้อ ควร 10 ^ 23 หรือ 100 sextillion

แทนการวัดวิธีหนึ่ง ทีมนักวิทยาศาสตร์นำ โดย Mihran Vardanyan ที่มหาวิทยาลัย Oxford ได้ทำการวิเคราะห์ทางสถิติของผลลัพธ์ทั้งหมด โดยทฤษฎีแบบจำลองเฉลี่ย ซึ่งมุ่งเน้นรูปแบบว่าจะเป็นต้องให้ข้อมูล แทนที่ถามแบบว่าตัวเองเหมาะกับข้อมูล พวกเขาพบว่าน้อยครั้ง 250 ใหญ่กว่าเอกภพ หรืออย่างน้อย 7 ล้าน light-years ทั่วจักรวาล

"ที่เป็นใหญ่ แต่จริงอย่างใกล้ชิดยิ่งมีข้อจำกัดมากมายที่รุ่นอื่น ๆ ตามรีวิวเทคโนโลยี MIT แรกที่รายงานเรื่องราว 2011

รูปร่างของจักรวาล

ขนาดของจักรวาลอย่างมากขึ้นอยู่กับรูปร่างของ นักวิทยาศาสตร์ได้คาดการณ์ความเป็นไปได้ที่ว่า จักรวาลอาจปิดเช่นทรงกลม อนันต์ และในเชิงลบเช่นอาน โค้ง หรือแบน และอนันต์

จักรวาลจำกัดมีขนาดจำกัดที่สามารถวัดได้ นี้จะเป็นกรณีที่ในจักรวาลทรงกลมปิด แต่จักรวาลอนันต์มีขนาดไม่คำ

ตามนาซ่า นักวิทยาศาสตร์รู้ว่า เอกภพแบนมีเพียงประมาณร้อยละ 0.4 ขอบของข้อผิดพลาด (ณ 2556) และที่สามารถเปลี่ยนแปลงความเข้าใจของจักรวาลมีขนาดใหญ่เพียง

"นี้แสดงให้เห็นว่า จักรวาลมีอนันต์ในขอบเขต "อย่างไรก็ตาม เนื่องจากจักรวาลมีอายุแน่นอน เราสามารถสังเกตเห็นปริมาณมีจำกัดของจักรวาล เท่านั้นนาซ่ากล่าวว่า เว็บไซต์ของพวกเขา "ทั้งหมดที่เราสามารถสรุปได้อย่างแท้จริงคือว่า จักรวาลมีขนาดใหญ่กว่าเสียงที่เราสามารถสังเกตได้โดยตรง"

5 ปริศนาที่ไร้คำอธิบายของจักรวาล

กำเนิดดวงอาทิตย์

กำเนิดเอกภพ

7 สิ่งมหัศจรรย์ในระบบสุริยะจักรวาล

SPACE บนอวกาศอันไกลโพ้นยังมี ความจริงที่น่ารู้อีกแยะ!!!

สตีเฟ่น ฮอว์คิง (Stephen Hawking) กับคำถามสำคัญของเอกภพ

ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับ ดวงอาทิตย์

ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับ ดวงอาทิตย์

ดวงอาทิตย์อยู่ที่หัวใจของระบบสุริยะ ซึ่งมันคือไกลโดยวัตถุที่ใหญ่ที่สุด มันถือ 99.8% เปอร์เซ็นต์ของมวลของระบบสุริยะ และเป็นประมาณ 109 เท่าของโลก เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณหนึ่งล้านธาตุสามารถพอดีภายในดวงอาทิตย์

ส่วนที่มองเห็นของดวงอาทิตย์ คือ ประมาณ 10 , 000 องศาฟาเรนไฮต์ ( 5500 องศาเซลเซียส ) ในขณะที่อุณหภูมิในหลักถึงกว่า 27 ล้าน F ( 15 ล้านองศาเซลเซียส ) , ขับเคลื่อนโดยปฏิกิริยานิวเคลียร์ หนึ่งจะต้องระเบิด 100 ล้านตันของระเบิดทุกวินาทีให้ตรงกับพลังงานที่ผลิตโดยดวงอาทิตย์จากนาซ่า

ดวงอาทิตย์เป็นหนึ่งในกว่า 100 ล้านดวงดาวในทางช้างเผือก มันมี 25 , 000 ปีแสง โคจรรอบจักรวาลหลักจากจบปฏิวัติทุกๆ 250 ล้านปีหรือดังนั้น ดวงอาทิตย์ค่อนข้างหนุ่ม ส่วนรุ่นของดาวที่รู้จักกันเป็นประชากรชั้นซึ่งยังค่อนข้างอุดมไปด้วยธาตุที่หนักกว่าฮีเลียม รุ่นเก่าของดาว เรียกว่า ประชากร 2 , และรุ่นก่อนหน้านี้ของประชากร 3 อาจมีอยู่ แต่ไม่มีสมาชิกของรุ่นนี้เป็นที่รู้จักกันเลย

การก่อตัวและวิวัฒนาการของดวงอาทิตย์

ดวงอาทิตย์จะเกิดประมาณ 4.6 พันล้านปีก่อน นักวิทยาศาสตร์หลายคนคิดว่าดวงอาทิตย์และส่วนที่เหลือของระบบพลังงานแสงอาทิตย์เกิดขึ้นจากยักษ์หมุนเมฆของก๊าซและฝุ่น เรียกว่าเนบิวลาพลังงานแสงอาทิตย์ เป็นเนบิวลาที่ทรุดตัวลงเนื่องจากแรงโน้มถ่วง มันหมุนเร็ว และแบนลงในดิสก์ มากที่สุดของวัสดุที่ถูกดึงเข้าหาศูนย์กลางเป็นรูปดวงอาทิตย์

ดวงอาทิตย์ได้เชื้อเพลิงนิวเคลียร์เพียงพออยู่มากในตอนนี้ อีก 5 พันล้านปี หลังจากนั้นก็จะพองตัวกลายเป็นดาวยักษ์แดง ในที่สุดมันก็จะหลั่งของชั้นนอก และแกนนำที่เหลือจะล่มสลายกลายเป็นคนแคระขาว ช้านี้จะจางหาย เพื่อเข้าสู่ขั้นตอนสุดท้ายของมันเป็นมืด เย็น ทฤษฎีวัตถุบางครั้งเรียกว่าคนแคระดำ

ดวงอาทิตย์และบรรยากาศจะแบ่งออกเป็นโซนและหลายชั้น ตกแต่งภายในพลังงานแสงอาทิตย์จากภายในออก , ถูกสร้างขึ้นจากหลัก และโซน radiative โซนการพา . แสงอาทิตย์ที่ประกอบด้วยบรรยากาศเหนือโฟโตสเฟียร์ติดไม้ติดมือ , ภูมิภาค , การเปลี่ยนแปลงและโคโรน่า นอกเหนือจากนั้น คือ ลม แสงอาทิตย์ การรั่วไหลของก๊าซจากโคโรน่า

แกนกลางของดวงอาทิตย์จะขยายจากเกี่ยวกับไตรมาสของวิธีการพื้นผิวของมัน แม้ว่ามันจะทำให้ขึ้นประมาณร้อยละ 2 ของปริมาณของดวงอาทิตย์ มันเกือบ 15 เท่า ความหนาแน่นของตะกั่วและถือเกือบครึ่งหนึ่งของมวลของดวงอาทิตย์ ต่อไปเป็นโซน radiative ซึ่งขยายจากแกนกลางถึง 70 เปอร์เซ็นต์ของทางพื้นผิวของดวงอาทิตย์ ทำให้ขึ้น 32 เปอร์เซ็นต์ของปริมาตรของดวงอาทิตย์และ 48 เปอร์เซ็นต์ของมวลของ แสงจากแกนจะกระจายอยู่ในโซนนี้นั้นเป็นโฟตอนเดี่ยวบ่อยๆ อาจต้องใช้เวลาเป็นล้านปีผ่าน

convection โซนถึงถึงพื้นผิวของดวงอาทิตย์และทำให้ขึ้นร้อยละ 66 ของปริมาณของดวงอาทิตย์ แต่น้อยกว่า 2 เปอร์เซ็นต์ของมวลของ ทอย " เซลล์ " การพาความร้อนของแก๊สเข้าโซนนี้ สองประเภทหลักของการหมุนเวียนเซลล์แสงอาทิตย์ที่มีอยู่ -- เม็ดเซลล์ประมาณ 600 ไมล์ ( 1 กิโลเมตร ) กว้างและ supergranulation เซลล์ราว 20 ไมล์ ( 30 กม. ) ในเส้นผ่าศูนย์กลาง

โดยมีเดียเป็นชั้นต่ําสุดของบรรยากาศของดวงอาทิตย์ และเปล่งแสงที่เราเห็น มันเป็นประมาณ 300 ไมล์ ( 500 กิโลเมตร ) หนา แม้ว่าส่วนใหญ่ของแสงที่มาจากต่ำสุดที่สาม อุณหภูมิในช่วงมีเดียจาก 11000 F ( 6125 C ) ที่ด้านล่างเพื่อ 7460 F ( 0 C ) ที่ด้านบน ต่อไปเป็นของติดไม้ติดมือ ซึ่งร้อนถึง 500 F ( 19725 C ) , และเห็นได้ชัดว่าสร้างขึ้นทั้งหมดของโครงสร้างแหลมคมที่เรียกว่า สปิคุลโดยปกติ 600 ไมล์ ( 1 กิโลเมตร ) ข้ามและมากถึง 6 , 000 ไมล์ ( 10 กิโลเมตร ) สูง

หลังจากที่มีการเปลี่ยนแปลงเขตหนาไม่กี่ร้อยกี่พันไมล์ ซึ่งให้ความร้อนจากกลุ่มดาวเหนือ และหายมากที่สุดของแสงเป็นรังสีอัลตราไวโอเลต . ที่ด้านบนเป็น โคโรน่า ร้อนสุดซึ่งเป็นโครงสร้างเช่น loops และกระแสของประจุของก๊าซ โคโรนาโดยทั่วไปช่วงจาก 900000 F ( 500000 C ) 10.8 ล้าน F ( 6 ) C ) และสามารถเข้าถึงนับล้านองศา เมื่อเปลวไฟพลังงานแสงอาทิตย์เกิดขึ้น สสารจากโคโรนาจะปลิวไปตามสายลมแสงอาทิตย์

สนามแม่เหล็กของดวงอาทิตย์

ความแรงของสนามแม่เหล็กของดวงอาทิตย์คือประมาณสองแข็งแกร่งเป็นสนามของโลก อย่างไรก็ตาม มันกลายเป็นเข้มข้นในพื้นที่ขนาดเล็ก เข้าถึงได้ถึง 3,000 ครั้งดีกว่าปกติ หักงอและบิดในสนามแม่เหล็กเหล่านี้พัฒนา เพราะดวงอาทิตย์หมุนเร็วขึ้นที่เส้นศูนย์สูตรกว่าที่ละติจูดสูง และชิ้นส่วนภายในของดวงอาทิตย์ที่หมุนได้เร็วกว่าพื้นผิว บิดเบือนเหล่านี้สร้างตั้งแต่ sunspots ปะทุงดงามที่เรียกว่าพลุและโคโรนามวล ejections คุณสมบัติ พลุจะปะทุรุนแรงที่สุดในระบบสุริยะ ในขณะที่โคโรนามวล ejections จะรุนแรงน้อย แต่เกี่ยวข้องกับเรื่องวิสามัญจำนวน — ดีดแบบเดียวสามารถหัวก๊อกประมาณ 20 พันล้านตัน (18 พันล้านตันที่ระบบเมตริก) เรื่องลงในช่องว่างได้

องค์ประกอบทางเคมีของดวงอาทิตย์

เหมือนดาวอื่น ๆ มากที่สุด พระอาทิตย์ขึ้นเป็นส่วนใหญ่ตาม ด้วยฮีเลียม ไฮโดรเจน เรื่องที่เหลือเกือบทั้งหมดประกอบด้วยองค์ประกอบเจ็ดอื่น ๆ — ออกซิเจน คาร์บอน นีออน ไนโตรเจน แมกนีเซียม เหล็ก และซิลิคอน ทุก 1 ล้านอะตอมของไฮโดรเจนในดวงอาทิตย์ มี 98,000 ของฮีเลียม 850 ของออกซิเจน 360 คาร์บอน 120 นีออน 110 ของไนโตรเจน 40 ของแมกนีเซียม เหล็ก 35 และ 35 ซิลิคอน ยังคง ไฮโดรเจนเป็นเบาที่สุดในองค์ประกอบทั้งหมด ดังนั้นมันเฉพาะบัญชีสำหรับประมาณ 72 เปอร์เซ็นต์ของมวลของดวงอาทิตย์ ในขณะที่ฮีเลียมเป็นประมาณ 26 เปอร์เซ็นต์
กระเนื้อและวงจรพลังงานแสงอาทิตย์

กระเนื้อจะค่อนข้างเย็น มืดคุณสมบัติบนพื้นผิวของดวงอาทิตย์ที่เป็นวงกลมประมาณ พวกเขาโผล่ออกมาที่รวมกลุ่มหนาแน่นของเส้นสนามแม่เหล็กจากภายในของดวงอาทิตย์ตัดผ่านพื้นผิว [ที่เกี่ยวข้อง: ฉายที่ใหญ่ที่สุดใน 24 ปีเท่านักวิทยาศาสตร์ แต่ยัง Mystifies]

จำนวน sunspots แตกต่างกันไปตามกิจกรรมแม่เหล็กพลังงานแสงอาทิตย์ — การเปลี่ยนหมายเลขนี้ จากขั้นต่ำไม่มีสูงสุด 250 sunspots หรือกลุ่มของกระเนื้อและหลังแล้วให้น้อยที่สุด เป็นรอบอาทิตย์ และค่าเฉลี่ยประมาณ 11 ปีที่ยาวนาน ปลายของวงจร สนามแม่เหล็กสลับขั้วของมันอย่างรวดเร็ว

สังเกตและประวัติศาสตร์

วัฒนธรรมโบราณมักแก้ไขหินธรรมชาติ หรือสร้างอนุสาวรีย์หินเพื่อทำเครื่องหมายการเคลื่อนไหวของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ ฤดูกาลในการสร้างแผนภูมิ สร้างปฏิทิน และการตรวจสอบและอัฎฮา หลายคนเชื่อว่าดวงอาทิตย์สิทธิทั่วโลก scholar กรีกโบราณทอเลมี formalizing นี้ "" จักรวาลในคศ. 150 จากนั้น ใน 1543, Nicolaus Copernicus อธิบายแบบเคป ดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของระบบสุริยะ และใน 1610 กาลิเลโอ Galilei ค้นพบดวงจันทร์ของดาวพฤหัสบดีเปิดเผยว่า ร่างกายไม่งามวงกลมโลก
เรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับดวงอาทิตย์และดาวอื่น ๆ ทำงานอย่างไร หลังจากช่วงต้นการสังเกตโดยใช้จรวด นักวิทยาศาสตร์เริ่มการศึกษาดวงอาทิตย์จากการโคจรของโลก นาซ่าเปิดตัวชุดของหอสังเกตการณ์กำลังโคจรอยู่ที่แปดที่เรียกว่าโคจรอาทิตย์วิวระหว่างปี 1962-1971 เจ็ดของพวกเขาประสบความสำเร็จ และวิเคราะห์ดวงอาทิตย์รังสีอัลตราไวโอเลตและรังสีเอ็กซ์ความยาวคลื่น และถ่ายความร้อนซุปเปอร์โคโรน่า ระหว่างความสำเร็จอื่น ๆ

ในปี 1990, NASA และองค์การอวกาศยุโรปการเปิดตัวโพรบสซีงานแรกของเขตขั้วโลก ในปี 2004 ยานอวกาศของนาซ่าปฐมกาลกลับตัวอย่างของลมสุริยะโลกศึกษา ใน 2007 ภารกิจอาทิตย์บกสัมพันธ์หอดูดาว (สเตอริโอ) คู่ยานอวกาศของนาซ่ากลับสามมิติภาพแรกของดวงอาทิตย์ นาซาสูญเสียการติดต่อกับสเตอริโอ B ใน 2014 ซึ่งยังคงอยู่จากผู้ติดต่อยกเว้นช่วงสั้น ๆ ในปี 2016 สเตอริโอยังคงทำงานอย่างเต็ม

หนึ่งในภารกิจสำคัญที่สุดแสงอาทิตย์วันที่ได้รับแสงอาทิตย์และ Heliospheric หอดูดาว (SOHO), ซึ่งถูกออกแบบเพื่อศึกษา ลมสุริยะ เป็นชั้นนอกของดวงอาทิตย์ และโครงสร้างภายใน มีถ่ายภาพโครงสร้างของกระเนื้อใต้พื้นผิว วัดเร่งความเร็วของลมสุริยะ ค้นพบคลื่นโคโรนาและแสงอาทิตย์พายุทอร์นาโด พบดาวหางมากกว่า 1,000 และปฏิวัติความสามารถในการคาดการณ์สภาพอากาศของพื้นที่ เมื่อเร็ว ๆ นี้ ของนา Solar Dynamics หอดูดาว (SDO), ยานอวกาศสูงสุดยังได้ออกแบบมาเพื่อศึกษาดวงอาทิตย์ ส่งกลับไม่เคยเห็นมาก่อนรายละเอียดวัสดุที่สตรีมมิ่งออก และกระเนื้อ เป็นระยะใกล้มากของกิจกรรมของดวงอาทิตย์ พื้นผิวและการวัดความละเอียดสูงครั้งแรกของเปลวสุริยะในช่วงความยาวคลื่นอัลตราไวโอเลตมากมาย

มีภารกิจอื่น ๆ วางแผนการสังเกตดวงอาทิตย์ในอีกไม่กี่ปี ขององค์การอวกาศยุโรปอาทิตย์ Orbiter จะเปิดพ.ศ. 2561 และ 2021 จะเป็นในการดำเนินงานวงโคจรรอบดวงอาทิตย์ สำคัญที่ใกล้เคียงกับดวงอาทิตย์จะเป็น 26 ล้านไมล์ (43 ล้านกิโลเมตร) ซึ่งใกล้กว่าดาวพุธประมาณ 25 เปอร์เซ็นต์ แสงอาทิตย์ Orbiter จะดูที่อนุภาค พลาสม่า และรายการอื่น ๆ ในสภาพแวดล้อมค่อนข้างใกล้ดวงอาทิตย์ ก่อนมีแก้ไขสิ่งเหล่านี้ โดยถูกส่งผ่านระบบสุริยะ เป้าหมายคือเพื่อ ให้ เข้าใจพื้นผิวแสงอาทิตย์และลมสุริยะ

ปาร์คเกอร์โพรบแสงอาทิตย์จะเปิดตัวในการทำวิธีการปิดดวงอาทิตย์ การเป็นใกล้ 4 ล้านไมล์ (ประมาณ 6.5 ล้านกิโลเมตร) ยานอวกาศลำนี้จะมาดูโคโรนา — ไอดงบรรยากาศรอบนอกของดวงอาทิตย์ — เพื่อเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับวิธีที่พลังงานไหลผ่านดวงอาทิตย์ โครงสร้าง ของ ลมสุริยะ และมีพลังวิธี อนุภาคเร่ง และขนส่ง

5 ปริศนาที่ไร้คำอธิบายของจักรวาล

กำเนิดดวงอาทิตย์

กำเนิดเอกภพ

7 สิ่งมหัศจรรย์ในระบบสุริยะจักรวาล

SPACE บนอวกาศอันไกลโพ้นยังมี ความจริงที่น่ารู้อีกแยะ!!!

สตีเฟ่น ฮอว์คิง (Stephen Hawking) กับคำถามสำคัญของเอกภพ

ข้อมูลเกี่ยวกับดวงอาทิตย์

ข้อมูลเกี่ยวกับดวงอาทิตย์
ดวงอาทิตย์ที่ใจกลางของระบบสุริยะของเราเป็นดาวแคระสีเหลือง ลูกร้อนของก๊าซเรืองแสง ของแรงโน้มถ่วงถือระบบสุริยะด้วยกัน ทำให้ทุกอย่างจากดาวเคราะห์ที่ใหญ่ที่สุดมีอณูที่เล็กที่สุดของเศษในวงโคจรของ กระแสไฟฟ้าที่สร้างสนามแม่เหล็กที่จะดำเนินการผ่านระบบสุริยะจากลมสุริยะ — กระแสชาร์จไฟฟ้าก๊าซพัดออกจากดวงอาทิตย์ทุกทิศทาง
การเชื่อมต่อและการปฏิสัมพันธ์ระหว่างโลกและดวงอาทิตย์ขับฤดู กระแสน้ำในมหาสมุทร สภาพอากาศ ภูมิอากาศ เข็มขัดรังสี และ aurorae แม้ว่ามันจะพิเศษกับเรา มีพันล้านของดาวเช่นดวงอาทิตย์ของเรากระจายข้ามกาแล็กซี่ทางช้างเผือก
ขนาดและระยะทาง

มีรัศมี 432,168.6 ไมล์ (695,508 กิโลเมตร), ดวงอาทิตย์ของเราไม่มีดาวขนาดใหญ่โดยเฉพาะอย่างยิ่ง — หลายหลายครั้งใหญ่ — แต่ก็ยังคงยิ่งใหญ่กว่าดาวเคราะห์บ้านของเรา: 332,946 Earths ตรงกับมวลของดวงอาทิตย์ ปริมาตรของดวงอาทิตย์จะต้อง Earths 1.3 ล้านเพื่อเติม

ดวงอาทิตย์คือ 93 ล้านไมล์ (ประมาณ 150,000,000 กิโลเมตร) จากโลก ที่ใกล้ดาวฤกษ์เพื่อนบ้านเป็นระบบดาวทริปเปิลอัลฟาคนครึ่งม้า: Proxima คนครึ่งม้าคือ 2.24 ปีแสงห่างออกไป และอัลฟาคนครึ่งม้า และ B — สองดาวโคจรรอบกัน — 4.37 ปีแสงห่างออกไป ปีแสงเป็นระยะทางแสงเดินทางในหนึ่งปี ซึ่งเท่ากับ 5,878,499,810,000 ไมล์หรือ 9,460,528,400,000 กิโลเมตร

วงโคจรของดวงอาทิตย์และการหมุน

ดวงอาทิตย์ และทุกอย่างที่ orbits ตั้งอยู่ในดาราจักรทางช้างเผือก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ดวงอาทิตย์ของเราอยู่ในแขนก้นหอยที่เรียกว่ากระตุ้น Orion ที่ขยายออกจากแขนธนู จากที่นั่น อาทิตย์ orbits กลางของกาแล็กซี่ทางช้างเผือก นำดาวเคราะห์ ดาวเคราะห์น้อย ดาวหาง และวัตถุอื่น ๆ พร้อมกับมัน ระบบสุริยะของเรากำลังเคลื่อนที่ ด้วยความเร็วเฉลี่ย 450,000 ไมล์ต่อชั่วโมง (720,000 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) แต่แม้ที่ความเร็วนี้ มันพาเราให้สมบูรณ์หนึ่งโคจรรอบทางช้างเผือกประมาณ 230 ล้านปี

ดวงอาทิตย์หมุน ตามมัน orbits ศูนย์กลางของทางช้างเผือก การเอียงของแกน 7.25 องศากับระนาบของวงโคจรของดาวเคราะห์หมุนได้ เนื่องจากดวงอาทิตย์ไม่ได้ร่างกายแข็ง ส่วนต่าง ๆ ของดวงอาทิตย์หมุน ด้วยอัตราที่แตกต่าง ที่เส้นศูนย์สูตร ดวงอาทิตย์หมุนรอบหนึ่งครั้งทุกวันที่ 25 แต่ที่เสา แสงอาทิตย์หมุนครั้งในแกนของมันทุกวันโลก 36

การก่อตัวของดวงอาทิตย์

ส่วนเหลือของระบบสุริยะและดวงอาทิตย์เกิดจากยักษ์ หมุนเมฆก๊าซและฝุ่นละอองที่เรียกว่าเนบิวลาที่มีแสงอาทิตย์ประมาณ 4.5 พันล้านปี เนบิวลาที่ยุบเนื่องจากแรงโน้มถ่วงของมันครอบงำ มันปั่นได้เร็วขึ้น และ flattened ลงในดิสก์ ส่วนใหญ่ของวัสดุถูกดึงไปทางศูนย์กลางเพื่อสร้างดวงอาทิตย์ของเรา ซึ่ง 99.8% ของมวลของระบบสุริยะทั้งหมด

เช่นดาวทั้งหมด ดวงอาทิตย์สักวันหนึ่งจะรันจากพลังงาน เมื่อดวงอาทิตย์เริ่มจะตาย มันจะบวมใหญ่มากมันจะ engulf ดาวพุธและดาวศุกร์ และบางทีแม้แต่โลก นักวิทยาศาสตร์ทำนายว่า ดวงอาทิตย์จะอยู่ตรงกลางน้อยกว่าผ่านอายุการใช้งาน และจะสิ้นสุดอีก 6.5 พันล้านปีก่อนมันหดตัวลงเป็น ดาวแคระขาว

โครงสร้าง

ดวงอาทิตย์ เหมือนอื่น ๆ ดาว เป็นลูกของก๊าซ ในแง่ของจำนวนของอะตอม มันถูกสร้างจาก 91.0% 8.9% และไฮโดรเจนฮีเลียม โดยมวล ดวงอาทิตย์อยู่ประมาณ 70.6% ไฮโดรเจนและฮีเลียม 27.4%
มวลมหาศาลของดวงอาทิตย์จะจัดขึ้นร่วมกัน โดยสถานที่แรงโน้มถ่วง แรงดันมหาศาลและอุณหภูมิเป็นหลัก ดวงอาทิตย์มีหกภูมิภาค: หลัก โซน radiative และโซนการพาในภายใน พื้นผิวมองเห็น เรียกว่าโฟโตสเฟียร์ โครโมสเฟียร์ และ ภูมิภาคด้านนอกสุด โคโรน่า

หลัก มีอุณหภูมิประมาณ 27 ล้านองศาฟาเรนไฮต์ (15 ล้านองศาเซลเซียส), ซึ่งเพียงพอที่จะรักษางานฟิวชั่น นี้เป็นกระบวนการที่อะตอมรวม กับฟอร์มใหญ่กว่าอะตอม และมีจำนวนส่ายปล่อยกระบวนการพลังงาน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในแกนของดวงอาทิตย์ อะตอมไฮโดรเจนฟิวส์ให้ฮีเลียม

พลังงานที่ผลิตในอำนาจหลักดวงอาทิตย์ และผลิตความร้อน และแสงแดดแสงสว่าง พลังงานจากแกนกลางจะดำเนินออกไปด้านนอก โดยการแผ่รังสี ซึ่งเด้งรอบโซน radiative การประมาณ 170,000 ปีจะได้รับจากหลักการด้านบนของโซนการพา อุณหภูมิลดลงต่ำกว่า 3.5 ล้านองศาฟาเรนไฮต์ (2 ล้านองศาเซลเซียส) ในโซนการพา ที่ฟองใหญ่ของพลาสม่าร้อน (ซุปของอะตอมแตกตัวเป็นไอออน) เคลื่อนที่ขึ้นไป พื้นผิวของดวงอาทิตย์ — ส่วนเราสามารถมองเห็น — เป็นประมาณ 10,000 องศาฟาเรนไฮต์ (5,500 องศาเซลเซียส) ที่นี่เย็นมากกว่าหลักเห็นได้ชัด แต่ก็ยังร้อนพอที่จะทำให้คาร์บอน เช่นเพชรและแกรไฟต์ ละลายไม่เพียง แต่ต้ม
พื้นผิว

พื้นผิวของดวงอาทิตย์ โฟโตสเฟียร์ เป็นหนา 300 ไมล์ (500 กิโลเมตรหนา) ซึ่งส่วนใหญ่ของดวงอาทิตย์รังสีหนีออก ไม่มีพื้นผิวแข็งเช่นพื้นผิวของดาวเคราะห์ แทน อยู่ชั้นนอกของดาวตาล

เราเห็นรังสีจากโฟโตสเฟียร์ที่เป็นแสงแดดเมื่อมาถึงโลกประมาณ 8 นาทีหลังจากออกแดด อุณหภูมิของโฟโตสเฟียร์มีประมาณ 10,000 องศาฟาเรนไฮต์ (5,500 องศาเซลเซียส)

บรรยากาศของดวงอาทิตย์

เหนือโฟโตสเฟียร์นอนโครโมสเฟียร์ประกอบและโคโรน่า (มงกุฎ), ซึ่งทำให้บรรยากาศแสงอาทิตย์บาง นี่คือที่เราเห็นเช่นกระเนื้อและเปลวสุริยะ

แสงที่มองเห็นจากภูมิภาคเหล่านี้ด้านบนจะอ่อนเกินไปจะมองเห็นได้กับโฟโตสเฟียร์สว่าง แต่ในระหว่างรวมปรากฏการณ์แสงอาทิตย์ เมื่อดวงจันทร์โฟโตสเฟียร์ ครอบโครโมสเฟียร์ที่เหมือนเป็นริมแดงอาทิตย์ ในขณะที่โคโรน่าเป็นสีขาวสวยงาม พระมหากษัตริย์ ด้วยพลาธารตีบออก รูปร่างที่เหมือนกับกลีบดอกไม้

แปลก ๆ อุณหภูมิในบรรยากาศของดวงอาทิตย์เพิ่มขึ้นสูง สูงเป็น 3.5 ล้านองศาฟาเรนไฮต์ (2 ล้านองศาเซลเซียส) ถึง แหล่งที่มาของหน้าร้อนที่แล้วลึกลับวิทยาศาสตร์มากกว่า 50 ปี

ศักยภาพชีวิต

ดวงอาทิตย์เองไม่ได้เป็นสถานที่ที่เอื้อต่อสิ่งมีชีวิต มีความร้อน มีพลังผสมผสานของแก๊สและพลาสม่า แต่ดวงอาทิตย์ได้ทำให้ชีวิตบนโลกเป็นไปได้ ให้ความอบอุ่นเป็นพลังงานที่มีชีวิตเช่นพืชที่ใช้เพื่อเป็นพื้นฐานของห่วงโซ่อาหารมากมาย

ดวงจันทร์

ดวงไม่มีดวงจันทร์ใด ๆ แทน มันมีดาวเคราะห์และดวงจันทร์ ดาวเคราะห์น้อย ดาวหาง และวัตถุอื่น ๆ

แหวน

ดวงอาทิตย์ไม่มีแหวน

แม็กนีโตสเฟียร์

กระแสไฟฟ้าที่สร้างสนามแม่เหล็กซับซ้อนที่ขยายไปในพื้นที่เพื่อสร้างสนามแม่เหล็กระหว่างดาวเคราะห์ ปริมาตรของพื้นที่ควบคุม โดยสนามแม่เหล็กของดวงอาทิตย์เรียกว่าเฮลิโอสเฟียร์

สนามแม่เหล็กของดวงอาทิตย์จะดำเนินการผ่านระบบสุริยะ โดยลมสุริยะ — กระแสชาร์จไฟฟ้าก๊าซพัดออกจากดวงอาทิตย์ทุกทิศทาง เนื่องจากดวงอาทิตย์หมุน สนามแม่เหล็กหมุนออกเป็นเกลียวหมุนขนาดใหญ่ ที่รู้จักกันเป็นเกลียวปาร์คเกอร์

ดวงอาทิตย์ไม่ทำงานเหมือนตลอดเวลา มันไปผ่านขั้นตอนของวงจรแสงอาทิตย์ ประมาณทุก ๆ 11 ปี ขั้วของดวงอาทิตย์ทางภูมิศาสตร์เปลี่ยนขั้วของแม่เหล็ก เมื่อเกิดเหตุการณ์นี้ โฟโตสเฟียร์ของดวงอาทิตย์ โครโมสเฟียร์ และโคโรน่าได้รับการเปลี่ยนแปลงจากเงียบ และสงบเพื่อใช้งานอย่างรุนแรง ความสูงของกิจกรรมของดวงอาทิตย์ พลังงานแสงอาทิตย์สูงสุด ที่รู้จักกันเป็นช่วงเวลาของพายุสุริยะ: sunspots เปลวสุริยะ และหน้ามวล ejections เหล่านี้มีสาเหตุจากความผิดปกติในสนามแม่เหล็กของดวงอาทิตย์ และสามารถปล่อยพลังงานและอนุภาค ที่ติดต่อเราได้ที่นี่บนโลกจำนวนมาก สภาพอากาศพื้นที่นี้สามารถทำลายดาวเทียม กัดกร่อนท่อ และส่งผลกระทบต่อพลังงาน

สำรวจ

จำนวนของวัฒนธรรมโบราณที่สร้างโครงสร้างหิน หรือแก้ไขหินจากธรรมชาติเพื่อการเคลื่อนไหวของดวงอาทิตย์ พวกเขาชาร์ตฤดู สร้างปฏิทิน และตรวจสอบปรากฏการณ์แสงอาทิตย์ และดวง

สำรวจและวิจัยทันสมัย heliophysics (การศึกษาของดวงอาทิตย์) มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจระบบซับซ้อนดวงอาทิตย์โลก ซึ่งรวมถึงดวงอาทิตย์และผลกระทบบนโลก และระบบสุริยะ ตลอดจนเงื่อนไขในพื้นที่ที่สำรวจในอนาคตจะพบ สำหรับข้อมูลเพิ่มเติม โปรดเยี่ยมชมที่ Heliophysics ที่ผู้อำนวยการภารกิจการวิทยาศาสตร์นาซ่า

วันสำคัญ:
คริสตศักราช 150: กรีกนักวิชาการร่วมทอเลมีเขียน Almagest, formalizing แบบโลกเป็นศูนย์กลางของระบบสุริยะ แบบจำลองการยอมรับจนถึงศตวรรษที่ 16
1543: Nicolaus Copernicus เผยแพร่ในการปฏิวัติของทรงกลมฟ้าที่อธิบาย heliocentric (กลางแดด) แบบจำลองระบบสุริยะ
1610: สังเกตแรกของกระเนื้อผ่านกล้องทำได้อย่างอิสระ โดยกาลิเลโอ Galilei และ Thomas Harriot
1645-1715: กิจกรรมฉายปฏิเสธเพื่ออะไรเกือบ อาจก่อให้เกิดยุคน้ำแข็งเล็กน้อยที่ในโลก แม่น้ำที่อยู่ตามปกติ ice-free froze และเขตหิมะยังคงอยู่ตลอดทั้งปีที่ระดับความสูงต่ำ
1814: การค้นพบเส้นสเปกตรัมในสเปกตรัมของดวงอาทิตย์ เหล่านี้ได้ระบุว่าเป็นลายนิ้วมือขององค์ประกอบในปี 1859
1826-1843: รอบฉายแรกรับรู้
8 1842 ก.ค.: วัดอินฟราเรดแรกของโคโรนาแสงอาทิตย์ระหว่าง eclipse ทั้งหมดในมิลาน
1848: sunspots มีสาธิตเย็นกว่าโฟโตสเฟียร์โดยรอบ
1 กันยายน 1859: สังเกตแรกเปลวสุริยะและผล geomagnetic บนโลก
18 1860 ก.ค.: Eclipse ผู้สังเกตการณ์ดูถ่ายต่อเนื่องจากดวงอาทิตย์ขนาดใหญ่ — บันทึกแรกดีดมวลโคโรนา
1942: พบครั้งแรก ปล่อยคลื่นความถี่วิทยุจากดวงอาทิตย์
1946: ก่อน จรวดสังเกตของดวงอาทิตย์ในรังสีอัลตราไวโอเลต)
7 1962 มี.ค.: นาซ่าเปิดตัวแรกโคจรพลังงานแสงอาทิตย์จุดชมวิว (อ่างอาบ-1)
1973-1974: นักบินอวกาศบนสถานีอวกาศสกายแล็บใช้เมาท์กล้องโทรทรรศน์อพอลโลเพื่อดำเนินการศึกษาหลายสเปกตรัมของดวงอาทิตย์จากการโคจรของโลก
1994: สซีเป็นภารกิจแรกเพื่อสำรวจสภาพแวดล้อมพื้นที่ด้านบน และด้าน ล่างขั้วของดวงอาทิตย์ของเรา
26 1994 มิ.ย.-5 1994 พ.ย.: ยานอวกาศลำนี้สซีนานาชาติทำให้สังเกตแรกของเขตขั้วโลกของดวงอาทิตย์
8 กันยายน 2004: ยานอวกาศของนาซ่าปฐมกาลกลับตัวอย่างของลมสุริยะ — กระแสของอนุภาคจากดวงอาทิตย์ – โลกศึกษา ปฐมกาลรวบรวมตัวอย่างมากกว่าสองปีประมาณ 1 ล้านไมล์ (1.5 ล้านกิโลเมตร) จากโลก
23 2550 เม.ย.: ยานอวกาศของนาซ่าคู่อาทิตย์บกสัมพันธ์หอดูดาว (สเตอริโอ) ทำภาพสามมิติแรกของดวงอาทิตย์
2010 ก.พ.: เปิดตัวหอดูดาว Dynamics พลังงานแสงอาทิตย์การศึกษากิจกรรมแสงอาทิตย์ถูกสร้างขึ้น และวิธีสภาพอากาศพื้นที่ผลจากการ ที่กิจกรรม โดยวัดด้านในของดวงอาทิตย์ ดวงอาทิตย์ของแม่เหล็ก พลาสม่าร้อนของโคโรนาพลังงานแสงอาทิตย์ และ irradiance การที่ สร้าง ionospheres ของดาวเคราะห์
6 2554 ก.พ.: หัวสเตอริโอย้ายไปตำแหน่งบนด้านตรงข้ามของดวงอาทิตย์ ยิ้มแย้มแจ่มใสกลับทั้งหมดดาวด้านหน้า และด้านหลังภาพต่อเนื่อง ครั้งแรกที่เคย มนุษย์สามารถชมแสงอาทิตย์กิจกรรมบนดวงอาทิตย์ทั้งหมด
วัฒนธรรมป๊อป

ดวงอาทิตย์มีแรงบันดาลใจจากเรื่องราวตำนานในวัฒนธรรมทั่วโลก รวมทั้งของชาวอียิปต์โบราณ แอซเท็กเม็กซิโก ชนเผ่าพื้นเมืองอเมริกันของเหนือ และอเมริกาใต้ จีน และอื่น ๆ อีกมากมาย

ในครั้งล่าสุด อาทิตย์ประดับจากปกอัลบั้ม เช่นของประเสริฐสัญลักษณ์ 1992 เปิดตัวครั้งแรก การแพคเกจของเกด ในขณะที่มันมีผลต่อเรื่องราวในการ์ตูน ภาพยนตร์ละคร และทุกสิ่งในระหว่าง

ถ้าคุณซูเปอร์แมน (หรือเพื่อน Kryptonian), อำนาจของคุณจะทำเป็นเรืองแสงสีเหลืองของดวงอาทิตย์ของเรา และคุณสามารถแม้กระทั่งกำจัดอันตราย วัสดุเช่น Superboy ไม่ โดย hurling พวกเขาเข้าไปในดวงอาทิตย์ และในภาพยนตร์ 2007 ซันไชน์ ดวงอาทิตย์คือตาย ออกจากโลกในสถานะของตู้แช่ บันทึกมนุษยชาติ ยานอวกาศ crewed เป็นทางที่ดวงอาทิตย์ระเบิดนิวเคลียร์ ชนวนแต่สิ่งที่ไม่ไปค่อนข้างตามแผน

5 ปริศนาที่ไร้คำอธิบายของจักรวาล

กำเนิดดวงอาทิตย์

กำเนิดเอกภพ

7 สิ่งมหัศจรรย์ในระบบสุริยะจักรวาล

SPACE บนอวกาศอันไกลโพ้นยังมี ความจริงที่น่ารู้อีกแยะ!!!

สตีเฟ่น ฮอว์คิง (Stephen Hawking) กับคำถามสำคัญของเอกภพ

ลักษณะของดวงอาทิตย์

ลักษณะของดวงอาทิตย์
เมื่อเทียบกับพันของดาวอื่นในจักรวาล ดวงอาทิตย์อยู่ทุก แต่สำหรับโลกและดาวเคราะห์อื่น ๆ ที่หมุนรอบมัน ดวงอาทิตย์เป็นศูนย์พลังของความสนใจ มันมีระบบสุริยะด้วยกัน ให้แต่ะหรูหราให้ชีวิตแสง ความร้อน และพลังงานบนโลก และสร้างพื้นที่สภาพอากาศ
ดวงอาทิตย์เป็นดาวขนาดใหญ่ ประมาณ 864,000 ไมล์ (1.4 ล้านกิโลเมตร) กว้าง มันอาจค้าง 109 ดาวเคราะห์โลกทั่วพื้นผิวของมัน ถ้าดวงอาทิตย์ ลูกบอลกลวง มากกว่าล้าน Earths อาจสิ่งภายใน แต่แดดไม่กลวง มันเต็มไป ด้วยก๊าซร้อนเปรี้ยงที่บัญชีมากกว่า 99.8% ของมวลทั้งหมดในระบบสุริยะ มีอุณหภูมิประมาณ 10,000 องศาฟาเรนไฮต์ (5,500 องศาเซลเซียส) บน surface และมากกว่า 28 ล้านองศาฟาเรนไฮต์ (15.5 ล้านองศาเซลเซียส) ที่หลัก
ลึกลงไปในแกนของดวงอาทิตย์ ปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชั่นแปลงไฮโดรเจนเป็นฮีเลียม ซึ่งช่วยสร้าง อนุภาคของแสงที่เรียกว่าโฟตอนพกพลังงานนี้ผ่านเปลือกทรงกลมของดวงอาทิตย์ เรียกว่าโซน radiative ไปชั้นบนสุดของพลังงานแสงอาทิตย์ โซนการพาความร้อน มี เคลื่อนไหวเดือดของก๊าซ (เช่นในโคมไฟลาวา) โอนพลังงานพื้นผิว เดินทางครั้งนี้ใช้เวลากว่าล้านปี

อาทิตย์ผิว หรือบรรยากาศ แบ่งออกเป็น 3 ภูมิภาค: โฟโตสเฟียร์ โครโมสเฟียร์ และโคโรนาพลังงานแสงอาทิตย์ โฟโตสเฟียร์จะมองเห็นพื้นผิวของดวงอาทิตย์และชั้นต่ำของบรรยากาศ เหนือโฟโตสเฟียร์มีการโครโมสเฟียร์และโคโรน่า ซึ่งยังเปล่งแสงที่มองเห็นได้ แต่จะเห็นในช่วงสุริยคราส เฉพาะเมื่อดวงจันทร์ผ่านระหว่างโลกและดวงอาทิตย์

ลมสุริยะและพลุ
นอกจากแสง ดวงอาทิตย์แผ่กระจายความร้อนและกระแสของอนุภาคเรียกว่าลมสุริยะ ลมพัดประมาณ 280 กม. (450 กิโลเมตร) persecond ทั่วระบบสุริยะ ทุกบ่อย แพทช์ของอนุภาคจะออกมาจากดวงอาทิตย์ในแสงจ้าแสงอาทิตย์ ซึ่งสามารถรบกวนการสื่อสารดาวเทียม และเคาะออกพลังงานบนโลก พลุมักจะเกิดจากกิจกรรมของกระเนื้อ ภาคเย็นของโฟโตสเฟียร์เกี่ยวข้องกับสนามแม่เหล็กภายในดวงอาทิตย์

เช่นแหล่งพลังงานดวงอาทิตย์ไม่ได้ตลอดไป มันมีอยู่แล้วประมาณ 4.5 พันล้านปี และได้ใช้ขึ้นเกือบครึ่งหนึ่งของไฮโดรเจนในแกนของมัน ดวงอาทิตย์จะเผาผลาญผ่านไฮโดรเจนสำหรับอีกห้าพันล้านปีหรือมากกว่านั้น และจากนั้น ฮีเลียมจะกลายเป็น เชื้อเพลิงเป็นหลัก ดวงอาทิตย์จะขยายไปเกี่ยวกับร้อยครั้งขนาดปัจจุบัน กลืนกินโลกและดาวเคราะห์อื่น ๆ มันจะเขียนเป็นดาวยักษ์แดงในอีกพันล้านปี และยุบเข้าแคระขาวเกี่ยวกับขนาดของโลกแล้ว

กำเนิดดวงอาทิตย์

กำเนิดเอกภพ

7 สิ่งมหัศจรรย์ในระบบสุริยะจักรวาล

จักรวาลขยายตัว อายุ ประวัติ และข้อเท็จจริงอื่น ๆ

จักรวาลขยายตัว อายุ ประวัติ และข้อเท็จจริงอื่น ๆ
จักรวาลเกิด มีขนาดใหญ่เป็นจุดร้อนเกือย หนาแน่น เมื่อจักรวาลมีเพียง 10-34 ของเก่าสอง หรือมากกว่านั้น — นั่นคือ ร้อยของ billionth ของ trillionth ของ trillionth วินาทีในยุค — ประสบการระเบิดที่น่าทึ่งของขยายที่เรียกว่าอัตราเงินเฟ้อ ในพื้นที่ที่ตัวเองขยายตัวเร็วกว่าความเร็วของแสง . ช่วงนี้ สองเท่าในขนาดน้อย 90 ครั้ง จักรวาลไปจากเขาขนาดกอล์ฟบอลขนาดแทบจะทันที

การทำงานที่เข้าใจจักรวาลขยายตัวมาจากฟิสิกส์ทฤษฎีและการสังเกตโดยตรง โดยนักดาราศาสตร์ อย่างไรก็ตาม ในบางกรณี นักดาราศาสตร์ไม่ได้สามารถดูหลักฐานโดยตรง — เช่นกรณีของคลื่นความโน้มถ่วงที่เกี่ยวข้องกับพื้นหลังจักรวาล รังสีเหลือจากบิ๊ก ประกาศเป็นเบื้องต้นเกี่ยวกับการค้นหาคลื่นเหล่านี้ในปี 2557 คือรวดเร็วหด หลังจากที่นักดาราศาสตร์พบสัญญาณที่ตรวจพบอาจสามารถอธิบายได้ ด้วยฝุ่นในทางช้างเผือก

ตามการนาซ่า หลังจากอัตราเงินเฟ้อการเติบโต ของจักรวาลอย่างต่อเนื่อง แต่ ในอัตราช้าลง ขยายพื้นที่ ระบายความร้อนด้วยจักรวาล และเรื่องเกิดขึ้น หนึ่งวินาทีหลังจากบิ๊กแบง จักรวาลเต็มไป ด้วยนิวตรอน โปรตอน อิเล็กตรอน ต้านอิเล็กตรอน โฟตอน และวตริ
ในช่วง 3 นาทีแรกของจักรวาล องค์ประกอบแสงที่เกิดในระหว่างกระบวนการเรียกว่าแม็ทร์ อุณหภูมิการระบายความร้อนจากเคลวิน (1032) nonillion 100 เคลวิน 1 พันล้าน (109) และโปรตอนและนิวตรอนสองกระเบื้องให้ดิวเทอเรียม เป็นไอโซโทปของไฮโดรเจน ของดิวเทอเรียมที่รวมให้ฮีเลียม และจำนวนการติดตามของลิเทียมยังสร้าง

สำหรับ 380,000 ปีแรกหรือมากกว่านั้น จักรวาลไปหน่อยเป็นหลักสำหรับไฟส่อง ตามของฝรั่งเศสวิจัยแห่งชาติศูนย์กลางของพื้นที่ (ศูนย์ชาติ d'Etudes Spatiales หรือ CNES) ความร้อนของอะตอมทุบสร้างร่วมกับแรงพอที่จะทำลายพวกเขาขึ้นเป็นพลาสม่าหนาแน่น ซุปทึบแสงโปรตอน นิวตรอน และอิเล็กตรอนที่กระจายแสงเช่นหมอก

ประมาณ 380,000 ปีหลังจากบิ๊กแบง เรื่องเย็นพอสำหรับอะตอมฟอร์มในยุคของการรวมตัวกัน ส่งผลให้ก๊าซเป็นกลางทางไฟฟ้า โปร่งใส ตามนาซ่า ชุดนี้หลวมแฟลชเบื้องต้นของแสงที่สร้างขึ้นระหว่างบิ๊ก ซึ่งมีการตรวจพบวันนี้เป็นรังสีคอสมิกไมโครเวฟพื้นหลัง อย่างไรก็ตาม หลังจากจุดนี้ จักรวาลได้กระโจนเข้าสู่ความมืด ตั้งแต่ไม่มีดาวหรือวัตถุอื่นสว่างได้เกิดขึ้นได้

ประมาณ 400 ล้านปีหลังบิ๊กแบง จักรวาลเริ่มโผล่ออกมาจากยุคมืดของจักรวาลในช่วงยุคของ reionization ในช่วงเวลานี้ ซึ่งกินเวลากว่าหนึ่งปีครึ่งพันล้าน กระจุกก๊าซยุบพอที่จะฟอร์มแรกดาวและกาแล็กซี แสงอัลตราไวโอเลตที่มีพลังแตกตัวเป็นไอออน และทำลายมากที่สุดของไฮโดรเจนเป็นกลาง

แม้ว่าการขยายตัวของจักรวาลค่อย ๆ ชะลอตัวลง ในความเป็นในจักรวาล เองดึงผ่านแรงโน้มถ่วง ประมาณ 5 หรือ 6 พันล้านปีหลังบิ๊กแบง นาซ่า ตามแรงลึกลับนี้ เรียกว่าพลังงานมืดเริ่มเร่งการขยายตัวของการ อีกครั้ง จักรวาลปรากฏการณ์ที่ปัจจุบันยังคง

เล็ก ๆ น้อย ๆ หลังจาก 9 พันล้านปีหลังบิ๊กแบง ระบบสุริยะของเราเกิด
บิ๊กแบง

บิ๊กแบงไม่เกิดขึ้นเป็นการกระจายแบบปกติที่หนึ่งคิดเกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆ แม้ว่าหนึ่งอาจรวบรวมจากชื่อ ไม่ได้ขยายจักรวาลลงในช่องว่าง เป็นพื้นที่ไม่มีอยู่ก่อนจักรวาล ตามนาซ่าแทน ดีกว่าคิดว่า บิ๊กเป็นลักษณะของพื้นที่ทุกที่ในจักรวาลพร้อมกัน จักรวาลไม่ได้ขยายจุดหนึ่งตั้งแต่บิ๊ก — ค่อนข้าง พื้นที่ตัวเองถูกยืด และดำเนินเรื่องกับมัน

เนื่องจากจักรวาล โดยความหมายของคำครอบคลุมทุกพื้นที่และเวลาเรารู้ว่า นาซ่ากล่าวว่า มันอยู่นอกเหนือรุ่นของบิ๊กว่าจักรวาลกำลังขยายเข้าหรืออะไรทำให้เกิดบิ๊กแบง แม้ว่าจะมีการเก็งกำไรเกี่ยวกับคำถามเหล่านี้ ไม่มีผู้คาดคะเนกับแนบเนียนยัง

ในปี 2014 นักวิทยาศาสตร์จากศูนย์ฮาร์วาร์ดสมิธโซเนียนสำหรับฟิสิกส์ดาราศาสตร์ประกาศว่า พวกเขาได้พบสัญญาณจาง ๆ ในพื้นหลังของจักรวาลที่สามารถเป็นหลักฐานโดยตรงครั้งแรกของคลื่นความโน้มถ่วง ตัวเองถือว่า "บุหรี่ปืน" สำหรับการ บิ๊กแบง ประเด็นที่ถูกถกเถียงกันกรอบ และนักดาราศาสตร์หดผลเร็ว ๆ นี้เมื่อพวกเขาตระหนักว่า ฝุ่นในทางช้างเผือกอาจอธิบายผล ระลอกที่ลึกลับ
อายุ

จักรวาลอยู่ในปัจจุบันประมาณประมาณ 13.8 ล้านปี ให้ หรือใช้ 130 ล้านปี ในการเปรียบเทียบ ระบบสุริยะเท่านั้นประมาณ 4.6 พันล้านปี

ประเมินนี้มาจากการวัดองค์ประกอบของสสารและพลังงานความหนาแน่นในจักรวาล นักวิจัยนี้ได้รับอนุญาตในการคำนวณเร็วจักรวาลขยายตัวในอดีต มีความรู้ที่ พวกเขาสามารถกลับนาฬิกา และ extrapolate เมื่อเกิดบิ๊กแบง เวลาแล้ว และตอนนี้คือ อายุของจักรวาล

โครงสร้าง

นักวิทยาศาสตร์คิดว่า ในช่วงเวลาแรกสุดของจักรวาล มันมีโครงสร้างไม่มีการพูดของ สสารและพลังงานที่กระจายอย่างสม่ำเสมอเกือบตลอด ตามนาซ่า ถ่วงของความผันผวนเล็ก ๆ ในความหนาแน่นของสสารกลับแล้วทำให้เกิดโครงสร้างคล้ายเว็บใหญ่ของดาวและความว่างเปล่าที่เห็นอยู่ทุกวันนี้ เขตหนาแน่นดึงเพิ่มเติม และเพิ่มเติมเรื่อง ผ่านแรงโน้ม ถ่วง และมีขนาดใหญ่มากขึ้น พวกเขา เป็น เรื่องอื่น ๆ ที่พวกเขาสามารถดึงผ่านแรงโน้มถ่วง รูปดาว กาแลคซี และโครงสร้างขนาดใหญ่ที่เรียกว่าคลัสเตอร์ superclusters เส้นใย และ ผนัง พร้อมทรัพย์ กำแพง"พันดาราถึงมากกว่าหนึ่งพันล้านปีแสงในความยาว ภูมิภาคที่หนาแน่นน้อยกว่าไม่ไม่เติบโต การพัฒนาลงในพื้นที่ของพื้นที่ที่ดูเหมือนว่างเรียกว่าช่องว่าง

เนื้อหา

จนถึงประมาณ 30 ปีที่แล้ว นักดาราศาสตร์คิดว่า จักรวาลประกอบด้วยเกือบทั้งหมดของอะตอมธรรมดา หรือ "สสารสสาร ตามนาซ่า อย่างไรก็ตาม เมื่อเร็ว ๆ นี้มีหลักฐานมาอย่างที่แนะนำส่วนผสมทำให้จักรวาลใหญ่มาในรูปแบบที่เรามองไม่เห็น

มันเปิดออกว่า อะตอมทำขึ้นร้อยละ 4.6 ของจักรวาลเท่านั้น ส่วนที่เหลือ 23 เปอร์เซ็นต์ขึ้นเป็นสสารมืด ซึ่งอาจประกอบด้วยมากกว่า หนึ่งชนิดของอนุภาค subatomic ที่โต้ตอบกับเรื่องธรรมดา ๆ มาก weakly และร้อยละ 72 มีพลังแห่งความมืด ซึ่งเห็นได้ชัดคือการขับรถการเร่งขยาย ของจักรวาล

เมื่อมันมาถึงอะตอม เราคุ้น ไฮโดรเจนทำให้ขึ้นประมาณ 75 เปอร์เซ็นต์ ในขณะที่ฮีเลียมทำให้ขึ้นประมาณ 25 เปอร์เซ็นต์ มีน้ำหนักองค์ประกอบที่ทำขึ้นเพียงส่วนเล็ก ๆ ของอะตอมของจักรวาล ตามนาซ่า
รูปร่าง

รูปร่างของจักรวาลและหรือไม่ก็มีจำกัด หรือไม่สิ้นสุดในขอบเขตขึ้นอยู่กับการต่อสู้ระหว่างอัตราการขยายตัวและการดึงของแรงโน้มถ่วง แรงดึงในคำถามส่วนหนึ่งขึ้นอยู่กับความหนาแน่นของสสารในจักรวาล

ถ้าความหนาแน่นของเอกภพเกินค่าสำคัญเฉพาะ แล้วจักรวาล "ปิด" และ "บวกโค้ง" เช่นพื้นผิวของทรงกลม นี้หมายถึง คานแสงที่ขนานแรกจะมาบรรจบกันช้า ในที่สุดก็ข้าม และกลับไปจุดเริ่มต้นของพวกเขา ถ้าจักรวาลใช้เวลานานพอ ถ้าดังนั้น ตามนาซ่า จักรวาลไม่มีที่สิ้นสุดมีไม่สิ้นสุด เช่นเดียวกับบนพื้นผิวของทรงกลมที่ไม่สิ้นสุด แต่ไม่มีจุดเริ่มต้นหรือสิ้นสุดการพูดของ จักรวาลจะหยุดขยายตัว และเริ่มยุบในตัวเอง เรียกว่า "ใหญ่กระทืบ" ในที่สุด

ถ้าความหนาแน่นของเอกภพมีค่าน้อยกว่านี้สำคัญความหนาแน่น เรขาคณิตของอวกาศแล้ว "เปิด" และ "ในเชิงลบโค้ง" ชอบพื้นผิวของการอาน ถ้าดังนั้น จักรวาลมีขอบเขตไม่มี และจะขยายตลอดไป

ถ้าความหนาแน่นของเอกภพว่าเท่ากับความหนาแน่นที่สำคัญ แล้วเรขาคณิตของจักรวาลเป็น "แบน" มีความโค้งเช่นกระดาษ ศูนย์ตามนาซ่า ถ้าดังนั้น จักรวาลมีขอบเขตไม่มี และจะขยายตลอด แต่อัตราการขยายตัวจะค่อยๆ เข้าใกล้ศูนย์หลังไม่จำกัดจำนวนครั้ง วัดล่าสุดแนะนำว่า จักรวาลแบน มีขอบเพียง 2 เปอร์เซ็นต์ของข้อผิดพลาด

เป็นไปได้ว่า เอกภพมีรูปร่างซับซ้อนมากขึ้นโดยรวมในขณะที่ดูเหมือนจะ มีความโค้งที่แตกต่างกัน เช่น จักรวาลอาจมีรูปร่างของทอรัส หรือโดนัท

ขยายตัวของเอกภพ

ในปีค.ศ. 1920 เอ็ดวินฮับเบิลนักดาราศาสตร์ค้นพบจักรวาลคงไม่ได้ ค่อนข้าง มันขยายตัว ค้นหาที่เปิดเผยจักรวาลชัดเกิดบิ๊กแบ

หลังจากนั้น มันยาวคิดว่า แรงโน้มถ่วงของสสารในจักรวาลสุดชะลอการขยายตัวของจักรวาล จากนั้น ในปี 1998 สังเกตของกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลของซูเปอร์โนวาไกลมากเปิดเผยว่า เป็นเวลานาน เอกภพขยายตัวช้ากว่าวันนี้ ในคำอื่น ๆ การขยายตัวของจักรวาลคือไม่มีการชะลอตัวเนื่องจากแรงโน้มถ่วง แต่แทน สุขภาพและถูกเร่ง ชื่อสำหรับแรงไม่รู้จักขับรถขยายตัวเร่งนี้เป็นพลังงานมืด และมันยังคงเป็นหนึ่งในความลึกลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในวิทยาศาสตร์

5 ปริศนาที่ไร้คำอธิบายของจักรวาล

กำเนิดดวงอาทิตย์

กำเนิดเอกภพ

7 สิ่งมหัศจรรย์ในระบบสุริยะจักรวาล

SPACE บนอวกาศอันไกลโพ้นยังมี ความจริงที่น่ารู้อีกแยะ!!!

สตีเฟ่น ฮอว์คิง (Stephen Hawking) กับคำถามสำคัญของเอกภพ

ลักษณะของดวงอาทิตย์

ลักษณะของดวงอาทิตย์
เมื่อเทียบกับพันของดาวอื่นในจักรวาล ดวงอาทิตย์อยู่ทุก แต่สำหรับโลกและดาวเคราะห์อื่น ๆ ที่หมุนรอบมัน ดวงอาทิตย์เป็นศูนย์พลังของความสนใจ มันมีระบบสุริยะด้วยกัน ให้แต่ะหรูหราให้ชีวิตแสง ความร้อน และพลังงานบนโลก และสร้างพื้นที่สภาพอากาศ
ดวงอาทิตย์เป็นดาวขนาดใหญ่ ประมาณ 864,000 ไมล์ (1.4 ล้านกิโลเมตร) กว้าง มันอาจค้าง 109 ดาวเคราะห์โลกทั่วพื้นผิวของมัน ถ้าดวงอาทิตย์ ลูกบอลกลวง มากกว่าล้าน Earths อาจสิ่งภายใน แต่แดดไม่กลวง มันเต็มไป ด้วยก๊าซร้อนเปรี้ยงที่บัญชีมากกว่า 99.8% ของมวลทั้งหมดในระบบสุริยะ มีอุณหภูมิประมาณ 10,000 องศาฟาเรนไฮต์ (5,500 องศาเซลเซียส) บน surface และมากกว่า 28 ล้านองศาฟาเรนไฮต์ (15.5 ล้านองศาเซลเซียส) ที่หลัก
ลึกลงไปในแกนของดวงอาทิตย์ ปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชั่นแปลงไฮโดรเจนเป็นฮีเลียม ซึ่งช่วยสร้าง อนุภาคของแสงที่เรียกว่าโฟตอนพกพลังงานนี้ผ่านเปลือกทรงกลมของดวงอาทิตย์ เรียกว่าโซน radiative ไปชั้นบนสุดของพลังงานแสงอาทิตย์ โซนการพาความร้อน มี เคลื่อนไหวเดือดของก๊าซ (เช่นในโคมไฟลาวา) โอนพลังงานพื้นผิว เดินทางครั้งนี้ใช้เวลากว่าล้านปี

อาทิตย์ผิว หรือบรรยากาศ แบ่งออกเป็น 3 ภูมิภาค: โฟโตสเฟียร์ โครโมสเฟียร์ และโคโรนาพลังงานแสงอาทิตย์ โฟโตสเฟียร์จะมองเห็นพื้นผิวของดวงอาทิตย์และชั้นต่ำของบรรยากาศ เหนือโฟโตสเฟียร์มีการโครโมสเฟียร์และโคโรน่า ซึ่งยังเปล่งแสงที่มองเห็นได้ แต่จะเห็นในช่วงสุริยคราส เฉพาะเมื่อดวงจันทร์ผ่านระหว่างโลกและดวงอาทิตย์

ลมสุริยะและพลุ
นอกจากแสง ดวงอาทิตย์แผ่กระจายความร้อนและกระแสของอนุภาคเรียกว่าลมสุริยะ ลมพัดประมาณ 280 กม. (450 กิโลเมตร) persecond ทั่วระบบสุริยะ ทุกบ่อย แพทช์ของอนุภาคจะออกมาจากดวงอาทิตย์ในแสงจ้าแสงอาทิตย์ ซึ่งสามารถรบกวนการสื่อสารดาวเทียม และเคาะออกพลังงานบนโลก พลุมักจะเกิดจากกิจกรรมของกระเนื้อ ภาคเย็นของโฟโตสเฟียร์เกี่ยวข้องกับสนามแม่เหล็กภายในดวงอาทิตย์

เช่นแหล่งพลังงานดวงอาทิตย์ไม่ได้ตลอดไป มันมีอยู่แล้วประมาณ 4.5 พันล้านปี และได้ใช้ขึ้นเกือบครึ่งหนึ่งของไฮโดรเจนในแกนของมัน ดวงอาทิตย์จะเผาผลาญผ่านไฮโดรเจนสำหรับอีกห้าพันล้านปีหรือมากกว่านั้น และจากนั้น ฮีเลียมจะกลายเป็น เชื้อเพลิงเป็นหลัก ดวงอาทิตย์จะขยายไปเกี่ยวกับร้อยครั้งขนาดปัจจุบัน กลืนกินโลกและดาวเคราะห์อื่น ๆ มันจะเขียนเป็นดาวยักษ์แดงในอีกพันล้านปี และยุบเข้าแคระขาวเกี่ยวกับขนาดของโลกแล้ว

กำเนิดดวงอาทิตย์

กำเนิดเอกภพ

7 สิ่งมหัศจรรย์ในระบบสุริยะจักรวาล