ดวงอาทิตย์อยู่ที่หัวใจของระบบสุริยะ ซึ่งมันคือไกลโดยวัตถุที่ใหญ่ที่สุด มันถือ 99.8% เปอร์เซ็นต์ของมวลของระบบสุริยะ และเป็นประมาณ 109 เท่าของโลก เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณหนึ่งล้านธาตุสามารถพอดีภายในดวงอาทิตย์
ส่วนที่มองเห็นของดวงอาทิตย์ คือ ประมาณ 10 , 000 องศาฟาเรนไฮต์ ( 5500 องศาเซลเซียส ) ในขณะที่อุณหภูมิในหลักถึงกว่า 27 ล้าน F ( 15 ล้านองศาเซลเซียส ) , ขับเคลื่อนโดยปฏิกิริยานิวเคลียร์ หนึ่งจะต้องระเบิด 100 ล้านตันของระเบิดทุกวินาทีให้ตรงกับพลังงานที่ผลิตโดยดวงอาทิตย์จากนาซ่า
ดวงอาทิตย์เป็นหนึ่งในกว่า 100 ล้านดวงดาวในทางช้างเผือก มันมี 25 , 000 ปีแสง โคจรรอบจักรวาลหลักจากจบปฏิวัติทุกๆ 250 ล้านปีหรือดังนั้น ดวงอาทิตย์ค่อนข้างหนุ่ม ส่วนรุ่นของดาวที่รู้จักกันเป็นประชากรชั้นซึ่งยังค่อนข้างอุดมไปด้วยธาตุที่หนักกว่าฮีเลียม รุ่นเก่าของดาว เรียกว่า ประชากร 2 , และรุ่นก่อนหน้านี้ของประชากร 3 อาจมีอยู่ แต่ไม่มีสมาชิกของรุ่นนี้เป็นที่รู้จักกันเลย
การก่อตัวและวิวัฒนาการของดวงอาทิตย์
ดวงอาทิตย์จะเกิดประมาณ 4.6 พันล้านปีก่อน นักวิทยาศาสตร์หลายคนคิดว่าดวงอาทิตย์และส่วนที่เหลือของระบบพลังงานแสงอาทิตย์เกิดขึ้นจากยักษ์หมุนเมฆของก๊าซและฝุ่น เรียกว่าเนบิวลาพลังงานแสงอาทิตย์ เป็นเนบิวลาที่ทรุดตัวลงเนื่องจากแรงโน้มถ่วง มันหมุนเร็ว และแบนลงในดิสก์ มากที่สุดของวัสดุที่ถูกดึงเข้าหาศูนย์กลางเป็นรูปดวงอาทิตย์
ดวงอาทิตย์ได้เชื้อเพลิงนิวเคลียร์เพียงพออยู่มากในตอนนี้ อีก 5 พันล้านปี หลังจากนั้นก็จะพองตัวกลายเป็นดาวยักษ์แดง ในที่สุดมันก็จะหลั่งของชั้นนอก และแกนนำที่เหลือจะล่มสลายกลายเป็นคนแคระขาว ช้านี้จะจางหาย เพื่อเข้าสู่ขั้นตอนสุดท้ายของมันเป็นมืด เย็น ทฤษฎีวัตถุบางครั้งเรียกว่าคนแคระดำ
ดวงอาทิตย์และบรรยากาศจะแบ่งออกเป็นโซนและหลายชั้น ตกแต่งภายในพลังงานแสงอาทิตย์จากภายในออก , ถูกสร้างขึ้นจากหลัก และโซน radiative โซนการพา . แสงอาทิตย์ที่ประกอบด้วยบรรยากาศเหนือโฟโตสเฟียร์ติดไม้ติดมือ , ภูมิภาค , การเปลี่ยนแปลงและโคโรน่า นอกเหนือจากนั้น คือ ลม แสงอาทิตย์ การรั่วไหลของก๊าซจากโคโรน่า
แกนกลางของดวงอาทิตย์จะขยายจากเกี่ยวกับไตรมาสของวิธีการพื้นผิวของมัน แม้ว่ามันจะทำให้ขึ้นประมาณร้อยละ 2 ของปริมาณของดวงอาทิตย์ มันเกือบ 15 เท่า ความหนาแน่นของตะกั่วและถือเกือบครึ่งหนึ่งของมวลของดวงอาทิตย์ ต่อไปเป็นโซน radiative ซึ่งขยายจากแกนกลางถึง 70 เปอร์เซ็นต์ของทางพื้นผิวของดวงอาทิตย์ ทำให้ขึ้น 32 เปอร์เซ็นต์ของปริมาตรของดวงอาทิตย์และ 48 เปอร์เซ็นต์ของมวลของ แสงจากแกนจะกระจายอยู่ในโซนนี้นั้นเป็นโฟตอนเดี่ยวบ่อยๆ อาจต้องใช้เวลาเป็นล้านปีผ่าน
convection โซนถึงถึงพื้นผิวของดวงอาทิตย์และทำให้ขึ้นร้อยละ 66 ของปริมาณของดวงอาทิตย์ แต่น้อยกว่า 2 เปอร์เซ็นต์ของมวลของ ทอย " เซลล์ " การพาความร้อนของแก๊สเข้าโซนนี้ สองประเภทหลักของการหมุนเวียนเซลล์แสงอาทิตย์ที่มีอยู่ -- เม็ดเซลล์ประมาณ 600 ไมล์ ( 1 กิโลเมตร ) กว้างและ supergranulation เซลล์ราว 20 ไมล์ ( 30 กม. ) ในเส้นผ่าศูนย์กลาง
โดยมีเดียเป็นชั้นต่ําสุดของบรรยากาศของดวงอาทิตย์ และเปล่งแสงที่เราเห็น มันเป็นประมาณ 300 ไมล์ ( 500 กิโลเมตร ) หนา แม้ว่าส่วนใหญ่ของแสงที่มาจากต่ำสุดที่สาม อุณหภูมิในช่วงมีเดียจาก 11000 F ( 6125 C ) ที่ด้านล่างเพื่อ 7460 F ( 0 C ) ที่ด้านบน ต่อไปเป็นของติดไม้ติดมือ ซึ่งร้อนถึง 500 F ( 19725 C ) , และเห็นได้ชัดว่าสร้างขึ้นทั้งหมดของโครงสร้างแหลมคมที่เรียกว่า สปิคุลโดยปกติ 600 ไมล์ ( 1 กิโลเมตร ) ข้ามและมากถึง 6 , 000 ไมล์ ( 10 กิโลเมตร ) สูง
หลังจากที่มีการเปลี่ยนแปลงเขตหนาไม่กี่ร้อยกี่พันไมล์ ซึ่งให้ความร้อนจากกลุ่มดาวเหนือ และหายมากที่สุดของแสงเป็นรังสีอัลตราไวโอเลต . ที่ด้านบนเป็น โคโรน่า ร้อนสุดซึ่งเป็นโครงสร้างเช่น loops และกระแสของประจุของก๊าซ โคโรนาโดยทั่วไปช่วงจาก 900000 F ( 500000 C ) 10.8 ล้าน F ( 6 ) C ) และสามารถเข้าถึงนับล้านองศา เมื่อเปลวไฟพลังงานแสงอาทิตย์เกิดขึ้น สสารจากโคโรนาจะปลิวไปตามสายลมแสงอาทิตย์
สนามแม่เหล็กของดวงอาทิตย์
ความแรงของสนามแม่เหล็กของดวงอาทิตย์คือประมาณสองแข็งแกร่งเป็นสนามของโลก อย่างไรก็ตาม มันกลายเป็นเข้มข้นในพื้นที่ขนาดเล็ก เข้าถึงได้ถึง 3,000 ครั้งดีกว่าปกติ หักงอและบิดในสนามแม่เหล็กเหล่านี้พัฒนา เพราะดวงอาทิตย์หมุนเร็วขึ้นที่เส้นศูนย์สูตรกว่าที่ละติจูดสูง และชิ้นส่วนภายในของดวงอาทิตย์ที่หมุนได้เร็วกว่าพื้นผิว บิดเบือนเหล่านี้สร้างตั้งแต่ sunspots ปะทุงดงามที่เรียกว่าพลุและโคโรนามวล ejections คุณสมบัติ พลุจะปะทุรุนแรงที่สุดในระบบสุริยะ ในขณะที่โคโรนามวล ejections จะรุนแรงน้อย แต่เกี่ยวข้องกับเรื่องวิสามัญจำนวน — ดีดแบบเดียวสามารถหัวก๊อกประมาณ 20 พันล้านตัน (18 พันล้านตันที่ระบบเมตริก) เรื่องลงในช่องว่างได้
องค์ประกอบทางเคมีของดวงอาทิตย์
เหมือนดาวอื่น ๆ มากที่สุด พระอาทิตย์ขึ้นเป็นส่วนใหญ่ตาม ด้วยฮีเลียม ไฮโดรเจน เรื่องที่เหลือเกือบทั้งหมดประกอบด้วยองค์ประกอบเจ็ดอื่น ๆ — ออกซิเจน คาร์บอน นีออน ไนโตรเจน แมกนีเซียม เหล็ก และซิลิคอน ทุก 1 ล้านอะตอมของไฮโดรเจนในดวงอาทิตย์ มี 98,000 ของฮีเลียม 850 ของออกซิเจน 360 คาร์บอน 120 นีออน 110 ของไนโตรเจน 40 ของแมกนีเซียม เหล็ก 35 และ 35 ซิลิคอน ยังคง ไฮโดรเจนเป็นเบาที่สุดในองค์ประกอบทั้งหมด ดังนั้นมันเฉพาะบัญชีสำหรับประมาณ 72 เปอร์เซ็นต์ของมวลของดวงอาทิตย์ ในขณะที่ฮีเลียมเป็นประมาณ 26 เปอร์เซ็นต์
กระเนื้อและวงจรพลังงานแสงอาทิตย์
กระเนื้อจะค่อนข้างเย็น มืดคุณสมบัติบนพื้นผิวของดวงอาทิตย์ที่เป็นวงกลมประมาณ พวกเขาโผล่ออกมาที่รวมกลุ่มหนาแน่นของเส้นสนามแม่เหล็กจากภายในของดวงอาทิตย์ตัดผ่านพื้นผิว [ที่เกี่ยวข้อง: ฉายที่ใหญ่ที่สุดใน 24 ปีเท่านักวิทยาศาสตร์ แต่ยัง Mystifies]
จำนวน sunspots แตกต่างกันไปตามกิจกรรมแม่เหล็กพลังงานแสงอาทิตย์ — การเปลี่ยนหมายเลขนี้ จากขั้นต่ำไม่มีสูงสุด 250 sunspots หรือกลุ่มของกระเนื้อและหลังแล้วให้น้อยที่สุด เป็นรอบอาทิตย์ และค่าเฉลี่ยประมาณ 11 ปีที่ยาวนาน ปลายของวงจร สนามแม่เหล็กสลับขั้วของมันอย่างรวดเร็ว
สังเกตและประวัติศาสตร์
วัฒนธรรมโบราณมักแก้ไขหินธรรมชาติ หรือสร้างอนุสาวรีย์หินเพื่อทำเครื่องหมายการเคลื่อนไหวของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ ฤดูกาลในการสร้างแผนภูมิ สร้างปฏิทิน และการตรวจสอบและอัฎฮา หลายคนเชื่อว่าดวงอาทิตย์สิทธิทั่วโลก scholar กรีกโบราณทอเลมี formalizing นี้ "" จักรวาลในคศ. 150 จากนั้น ใน 1543, Nicolaus Copernicus อธิบายแบบเคป ดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของระบบสุริยะ และใน 1610 กาลิเลโอ Galilei ค้นพบดวงจันทร์ของดาวพฤหัสบดีเปิดเผยว่า ร่างกายไม่งามวงกลมโลก
เรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับดวงอาทิตย์และดาวอื่น ๆ ทำงานอย่างไร หลังจากช่วงต้นการสังเกตโดยใช้จรวด นักวิทยาศาสตร์เริ่มการศึกษาดวงอาทิตย์จากการโคจรของโลก นาซ่าเปิดตัวชุดของหอสังเกตการณ์กำลังโคจรอยู่ที่แปดที่เรียกว่าโคจรอาทิตย์วิวระหว่างปี 1962-1971 เจ็ดของพวกเขาประสบความสำเร็จ และวิเคราะห์ดวงอาทิตย์รังสีอัลตราไวโอเลตและรังสีเอ็กซ์ความยาวคลื่น และถ่ายความร้อนซุปเปอร์โคโรน่า ระหว่างความสำเร็จอื่น ๆ
ในปี 1990, NASA และองค์การอวกาศยุโรปการเปิดตัวโพรบสซีงานแรกของเขตขั้วโลก ในปี 2004 ยานอวกาศของนาซ่าปฐมกาลกลับตัวอย่างของลมสุริยะโลกศึกษา ใน 2007 ภารกิจอาทิตย์บกสัมพันธ์หอดูดาว (สเตอริโอ) คู่ยานอวกาศของนาซ่ากลับสามมิติภาพแรกของดวงอาทิตย์ นาซาสูญเสียการติดต่อกับสเตอริโอ B ใน 2014 ซึ่งยังคงอยู่จากผู้ติดต่อยกเว้นช่วงสั้น ๆ ในปี 2016 สเตอริโอยังคงทำงานอย่างเต็ม
หนึ่งในภารกิจสำคัญที่สุดแสงอาทิตย์วันที่ได้รับแสงอาทิตย์และ Heliospheric หอดูดาว (SOHO), ซึ่งถูกออกแบบเพื่อศึกษา ลมสุริยะ เป็นชั้นนอกของดวงอาทิตย์ และโครงสร้างภายใน มีถ่ายภาพโครงสร้างของกระเนื้อใต้พื้นผิว วัดเร่งความเร็วของลมสุริยะ ค้นพบคลื่นโคโรนาและแสงอาทิตย์พายุทอร์นาโด พบดาวหางมากกว่า 1,000 และปฏิวัติความสามารถในการคาดการณ์สภาพอากาศของพื้นที่ เมื่อเร็ว ๆ นี้ ของนา Solar Dynamics หอดูดาว (SDO), ยานอวกาศสูงสุดยังได้ออกแบบมาเพื่อศึกษาดวงอาทิตย์ ส่งกลับไม่เคยเห็นมาก่อนรายละเอียดวัสดุที่สตรีมมิ่งออก และกระเนื้อ เป็นระยะใกล้มากของกิจกรรมของดวงอาทิตย์ พื้นผิวและการวัดความละเอียดสูงครั้งแรกของเปลวสุริยะในช่วงความยาวคลื่นอัลตราไวโอเลตมากมาย
มีภารกิจอื่น ๆ วางแผนการสังเกตดวงอาทิตย์ในอีกไม่กี่ปี ขององค์การอวกาศยุโรปอาทิตย์ Orbiter จะเปิดพ.ศ. 2561 และ 2021 จะเป็นในการดำเนินงานวงโคจรรอบดวงอาทิตย์ สำคัญที่ใกล้เคียงกับดวงอาทิตย์จะเป็น 26 ล้านไมล์ (43 ล้านกิโลเมตร) ซึ่งใกล้กว่าดาวพุธประมาณ 25 เปอร์เซ็นต์ แสงอาทิตย์ Orbiter จะดูที่อนุภาค พลาสม่า และรายการอื่น ๆ ในสภาพแวดล้อมค่อนข้างใกล้ดวงอาทิตย์ ก่อนมีแก้ไขสิ่งเหล่านี้ โดยถูกส่งผ่านระบบสุริยะ เป้าหมายคือเพื่อ ให้ เข้าใจพื้นผิวแสงอาทิตย์และลมสุริยะ
ปาร์คเกอร์โพรบแสงอาทิตย์จะเปิดตัวในการทำวิธีการปิดดวงอาทิตย์ การเป็นใกล้ 4 ล้านไมล์ (ประมาณ 6.5 ล้านกิโลเมตร) ยานอวกาศลำนี้จะมาดูโคโรนา — ไอดงบรรยากาศรอบนอกของดวงอาทิตย์ — เพื่อเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับวิธีที่พลังงานไหลผ่านดวงอาทิตย์ โครงสร้าง ของ ลมสุริยะ และมีพลังวิธี อนุภาคเร่ง และขนส่ง
